Rex en Bram en het plein vol vertrouwen, sloteinde, deel 5 (eerlijkheidsserie)

Rex en Bram en het plein vol vertrouwen

(Sloteinde)

Het was weer marktdag op het dorpsplein.
Maar deze keer voelde het anders.

Rex en Bram liepen rustig tussen de kraampjes door.
Mensen glimlachten, kinderen wezen.

“Kijk mama, dat zijn die honden!”
“Dat zijn Rex en Bram!”

Bram keek verbaasd omhoog.
“Rex… kennen ze ons?”

Rex glimlachte zacht.
“Ze herkennen wat we laten zien, Bram.”

Bij de groentekraam werd eerlijk betaald.
Bij het vertrouwenskraampje stond het mandje rustig te wachten.
De nieuwe marktkoopman lachte terwijl hij zijn spullen verkocht.
En op een bankje zat iemand even stil… met een opgelucht gezicht.

Alles hoorde bij elkaar.

Bram ging naast Rex zitten, midden op het plein.
“Het is hier zo rustig,” zei hij. “Alsof iedereen weet wat belangrijk is.”

Rex keek om zich heen.
“Dat is vertrouwen,” zei hij. “Dat groeit als je goed voor elkaar bent.”

Hun bazinnetje hurkte bij hen neer en aaide ze allebei.
“Jullie hebben iets moois achtergelaten,” fluisterde ze.

De zon zakte langzaam en het plein werd stiller.
Maar het gevoel bleef.

Toen ze wegliepen, keek Bram nog één keer om.
“Denk je dat het hier zo blijft, Rex?”

Rex knikte.
“Zolang iemand het goede blijft doen… wel.”

Hand in poot liepen ze verder, het plein achter zich latend.
Niet als helden.
Maar als vrienden.

En ergens, op dat plein, begon het vertrouwen opnieuw 🌿🐾

✨ Einde – Sloteinde van de serie