Rex en Bram en de wandelende knuffelbeer

de wandelende knuffelbeer

Op een mooie ochtend gingen Rex en Bram wandelen in het bos. De zon scheen tussen de bomen door en overal floten vogels hun liedjes.

"Wat ruikt het hier lekker!" blafte Bram terwijl hij nieuwsgierig tussen de varens snuffelde.

Rex liep rustig naast hem. "Misschien komen we vandaag wel een bijzonder dier tegen.

Nog geen minuut later bleef Bram plotseling staan. "Rex... kijk daar eens!"

Tussen de bomen zag hij iets groots, bruins en harigs bewegen.

"Een beer!" piepte Bram. 

Rex keek nog eens goed. "Dat lijkt inderdaad op een beer!"

Voorzichtig liepen ze dichterbij. De beer waggelde over het bospad en verdween achter een paar struiken.

"Kom mee!" riep Bram.

Samen renden ze erachteraan. De beer liep verrassend snel.

"Dat is vreemd," hijgde Rex. "Ik dacht dat beren hier helemaal niet wonen."

De twee honden volgden de beer die steeds verder het bos in liep. Toen gebeurde er iets nog gekkers. De beer struikelde  over een boomwortel.

"PLOEF"

De kop van de beer viel eraf!

Rex en Bram keken elkaar met grote ogen aan. 

" Een beer zonder hoofd?" stamelde Bram.

Maar toen hoorden ze een bekende lach.

'HAHAHAHA! gefopt"

Vanuit het berenpak kroop hun vriendje Max de golden retriever tevoorschijn. 

"MAX!" riepen Rex en Bram tegelijk.

Max lag dubbel van het lachen.

"Ik zag dit knuffelberenpak bij een toneelgroep liggen en dacht: daar kan ik mijn vrienden mooi mee foppen!"

Bram begon ook te lachen.

"Ik vond het al vreemd. Knuffelberen kunnen helemaal niet lopen!"

"Precies!" lachte Rex. "Maar toch zijn we erachteraan gerend."

De drie vrienden moesten zo hard lachen dat de vogels verschrikt uit de bomen vlogen. 

"Jullie hadden je gezichten moeten zien!" grinnikte Max.

"En jij had jezelf moeten zien toen je viel!" blafte Bram terug.

Dat maakten iedereen opnieuw aan het lachen.

Nog de hele wandeling hadden Rex, Bram en Max plezier om de wandelende knuffelbeer.

En telkens als Bram later een knuffelbeer zag, moest hij weer glimlachten.

"Pas maar op," zei hij dan. "Misschien zit Max er wel in verstopt!"

-Auteur: Kelly Black