Rex en Bram gaan tennissen

Rex en Bram stonden al te stuiteren voordat het bazinnetje überhaupt het tennisracket uit de schuur had gepakt. Vandaag gingen ze tennissen - en niet zomaar een beetje, nee, met volle border-collie-energie.

Het verhaaltje

Het bazinnetje liep naar het veldje achter het huis, met Rex links naast haar en Bram rechts. Rex liep keurig mee, zijn staart rustig heen en weer. Bram daarentegen sprong om haar heen alsof hij een levende tennisbal was.

"Oké jongens," zei het bazinnetje, "wie van jullie kan het beste serveren?"

Rex ging meteen in een keurige zit, alsof hij wilde zeggen: Ik natuurlijk.

Bram rende naar het net, beet in een bal en gooide hem omhoog. De bal vloog.... precies op Rex' hoofd. Rex keek Bram aan met een blik die zei: Serieus?

Het bazinnetje lachte en zette de bal klaar. "Rex, jij eerst."

Rex nam een aanloopje, tikte de bal met zijn neus en - wonder boven wonder - de bal vloog netjes over het net. Bram sprintte erachteraan, maakte een spectaculaire duik, rolde drie keer door het gras en stond op met de bal triomfantelijk in zijn bek.

"Punt voor Bram," zei het bazinnetje.

Rex keek haar verontwaardigd aan. Hij rolde gewoon. Dat telt toch niet. 

Maar toen was het bazinnetje zelf aan de beurt. Ze sloeg de bal hoog de lucht in. Rex en Bram renden er allebei achteraan, maar onderweg botsten ze tegen elkaar. Ze rolden als een zwart-wit wolkje over het veld, pootjes in de lucht, tongen uit hun mond.

Toen ze eindelijk stil lagen, keek Rex naar Bram. Bram keek naar Rex. En toen begonnen ze allebei te kwispelen. Want eerlijk is eerlijk: samen spelen was veel leuker dan winnen.

Het bazinnetje ging tussen hen inzitten, aaide hun koppies en zei: "Jullie zijn de beste tennispartners die ik me kan wensen."

Rex legde zijn kop tegen haar been. Bram legde zijn kop op haar schoot. En zo eindigde de wedstrijd - niet met een winnaar, maar met een knuffel.