Rex en Bram en het losse wieltje

het losse wieltje

Rex en Bram wandelden samen met het bazinnetje door het dorp. Rex liep rustig naast haar, terwijl Bram steeds van links naar rechts huppelde. Er was ook zoveel te zien! Een vlinder vloog over de bloemen, een fietser belde vrolijk  en vanuit de bakkerij kwam de heerlijke geur van vers brood.

Voor hen liep een mevrouw met een kinderwagen. In de wagen lag een klein kindje heerlijk te slapen. Het had een zacht mutsje op en hield een knuffelkonijntje stevig vast.

Rex keek ineens aandachtig naar de kinderwagen. Zijn oren gingen recht omhoog. 

"Wat zie je?" vroeg Bram nieuwsgierig.

"Er wiebelt iets," zei Rex. "Kijk maar naar het voorste wieltje."

Bram keek goed. Rex had gelijk. Het wieltje draaide niet netjes recht, maar zwabberde een beetje heen en weer.

"Krak... tik... tik..." klonk het.

Toen gebeurde het.

Het wieltje schoot plotseling van de kinderwagen af en rolde over het voetpad. De kinderwagen zakte aan één kant naar beneden en begon langzaam richting de rand van het pad te rollen.

"Pas op!" blafte Bram zo hard als hij kon.

De mevrouw schrok en probeerde de kinderwagen tegen te houden. Maar door de schrik liet ze bijna de duwstang los.

Rex sprong meteen naar voren en ging stevig voor de kinderwagen staan. Het bazinnetje pakte snel de duwstang vast.

"Rustig maar," zei ze. "Ik hem hem!"

De kinderwagen kwam tot stilstand. Het kindje werd even wakker en keek met grote ogen om zich heen. Gelukkig zat het veilig vast en was er niets gebeurd.

Bram rende ondertussen achter het losse wieltje aan. Het rolde steeds verder over het pad.

"Stop, jij!" blafte hij.

Net voordat het wieltje de struiken in kon rollen, zette Bram er voorzichtig zijn voorpoot op.

"Gevangen!" riep hij trots.

De mevrouw haalde opgelucht adem. "Wat ben ik blij dat jullie er waren. Dank jullie wel!"

Het bazinnetje bekeek de kinderwagen. "Het wieltje kan er niet zomaar weer op," zei ze. "Er is een klein pinnetje afgebroken."

Gelukkig stond er vlakbij een bankje. Samen hielpen ze de mevrouw om de kinderwagen voorzichtig naast het bankje te zetten. Ze tilde het kindje eruit en nam het veilig op schoot.

Het bazinnetje belde iemand die de mevrouw en de kapotte kinderwagen kon komen ophalen. Terwijl ze samen wachten, ging Rex rustig naast het kindje zitten. Bram legde het losse wieltje voor zijn poten neer en hield het goed in de gaten.

"Denk je dat het weer wegrolt?" vroeg Rex met een glimlach.

"Je weet maar nooit," antwoordde Bram ernstig. "Dit is een heel ondeugend wieltje."

De mevrouw begon te lachen. Zelfs het kindje kirde vrolijk en stak een klein handje naar Bram uit. Bram gaf voorzichtig een likje tegen de vingertjes.

Even later kwam de vader van het kindje met de auto. Hij zette de kinderwagen in de kofferbak en bedankte Rex, Bram en het bazinnetje.

Toen ze verder wandelden, keek Bram trots naar Rex.

"IK heb het wieltje gevangen!"

"Dat heb je heel goed gedaan." zei Rex. "Maar het belangrijkste was dat we goed opletten en meteen hielpen."

Het bazinnetje knikte. "En dat we rustig bleven. Als er iets misgaat, kun je vaak het beste helpen door niet in paniek te raken."

Bram dacht daar even over na.

"Dus jij bleef rustig, Rex hield de kinderwagen tegen en ik ving het ondeugende wieltje?"

"Precies," zei Rex.

Bram kwispelde. "Dan waren we samen een geweldig reddingsteam!"

En daar waren Rex en het bazinnetje het helemaal mee eens.