de verdwenen kuikentjes

Op een zonnige ochtend gingen Rex en Bram samen met het bazinnetje naar de kinderboerderij. Zodra ze door het houten hek stapten, wist Bram niet waar hij eerst moesten kijken.

In de wei liepen geiten rond. Een nieuwsgierig geitje stak zijn kop door het hek en probeerde aan Brams riem te knabbelen.

"Hé, dat is geen eten!" riep Bram terwijl hij snel een stapje achteruit deed.

Rex grinnikte. "Geiten willen bijna overal van proeven."

Even verderop zaten konijnen in een groot verblijf. Sommige waren wit, andere bruin en één konijn had lange, hangende oren. In een hokje ernaast piepten een paar cavia's vrolijk terwijl ze stukjes komkommer aten.

Bram drukte zijn neus bijna tegen het gaas.

"Wat maken die grappige geluidjes!"

Daarna liepen ze naar de ponyweiden. Twee kleine pony's kwamen nieuwsgierig naar hen toe. Rex bleef rustig staan, maar Bram verstopte zich voor de zekerheid een beetje achter het bazinnetje. 

Toen kwamen ze bij de kippen.

Bram keek naar een groepje kippen dat in het zand scharrelde. Hij wilde net iets dichterbij gaan staan toen de grote haan boven op een hek sprong.

"KUKKELEKUUUU!"

Bram schrok zo erg dat hij wel een meter de lucht in sprong. Met vier poten tegelijk kwam hij weer op de grond terecht. 

"Dat was de haan," lachte Rex. "Hij laat iedereen weten dat hij hier de baas is."

De haan stak trots zijn borst vooruit.

"KUKELEKU!"

Bram ging snel achter Rex staan. "Dat had hij ook wat zachter kunnen zeggen."

Binnen in de boerderij was nog veel meer te zien. Achter stevig glas lag een slang rustig op opgerold onder een warme lamp. In een ander terrarium zat een grote vogelspin doodstil op een stuk boomschors.

"Is die echt?" fluisterde Bram.

"Ja," zei Rex. "Maar ze blijft veilig achter het glas."

Aan de andere kant van de ruimte fladderden kleine, kleurrijke vogeltjes van tak naar tak. Bram keek zijn ogen uit.

Net toen ze weer naar buiten wilden gaan, kwam de dierverzorger haastig naar hen toe.

"Hebben jullie misschien Mientje gezien?" vroeg hij bezorgd. "Mientje is een van onze kippen. Ze is verdwenen en haar kuikens zijn ook nergens te vinden.

"We gaan helpen zoeken!" riep Bram meteen.

Rex stak zijn neus in de lucht.

"Hoe ziet Mientje eruit?"

"Ze is bruin met een wit vlekje op haar kop. Ze heeft zes gele kuikentjes."

Rex en Bram begonnen bij het kippenhok. Rex snuffelde rustig langs het hek, terwijl Bram onder ieder struikje keek.

"Mientje?" riep Bram.

"Kuikentjes? Jullie mogen tevoorschijn komen!"

Bij de geiten vonden ze niets. Ook bij de konijnen en de cavia's was geen spoor van Mientje te zien. De pony's hadden haar ook niet gezien.

Opeens vond Rex een klein bruin veertje bij een openstaand hekje.

"Volgens mij is Mientje hierlangs gekomen."

Het spoor liep over het erf, langs een oude kruiwagen en verder naar een schuurtje waar balen stro lagen.

Bram hield plotseling zijn kop scheef.

"Stil eens... Ik hoor iets."

Iedereen luisterde. 

Piep... piep... piep..

"De kuikentjes!" riep Bram.

Achter de strobalen zat Mientje. Ze had haar vleugels beschermend over vijf kuikentjes geslagen. Het zesde kuikentje zat aan de andere kant van een plank en kon niet meer terugkomen.

Mientje kakelde ongerust.

"Ik denk dat ze haar kuikentje wilde helpen," zei Rex. "Daarom is ze hierheen gegaan."

Bram ging plat op zijn buik liggen. Voorzichtig kroop hij naar het kuikentje toe.

"Niet bang zijn," fluisterde hij. "Ik breng je terug naar je moeder."

Heel langzaam wees Bram het kuikentje de goed kant op. Het kleine diertje trippelde onder de plank door en kroop meteen tegen Mientje aan.

"Daar zijn ze!" riep het bazinnetje blij.

De dierverzorger tilde Mientje voorzichtig op en bracht haar samen met haar zes kuikens terug naar het veilige kippenhok.

"Dankzij Rex' goed neus en Brams scherpe oren zijn ze allemaal weer terecht," zei hij.

Bram keek trots naar de kuikentjes. Op dat moment sprong de haan opnieuw op het hek.

"KUKKELEKUUUU!"

Bram schrok, maar deze keer bleef hij met alle vier poten op de grond staan.

Hij keek streng naar de haan. "Ja, ja, we weten nu wel dat jij er ook bent.

Rex lachte. "Je begint al aan hem te wennen."

Toen ze de kinderboerderij verlieten, zwaaide de dierverzorger hen na. Mientje scharrelde tevreden met haar kuikentjes door het gras.

"Wat vond jij het leukste van vandaag?" vroeg Rex.

Bram dacht even na.

"Dat we Mientje hebben geholpen," zei hij. "Maar de volgende keer neem ik voor de zekerheid oordopjes mee voor die haan!"

Samen liepen ze vrolijk naar huis, terwijl achter hen nog één keer een luid gekraai klonk.

"Kukelekuuu!"