In het grote bos liepen Rex en Bram samen over een zacht bospad. De
bladeren ritselden onder hun pootjes
en de zon scheen warm tussen de bomen door.
Toch merkte Rex iets op.
"Luister eens, Bram," zei hij zacht.
Het was niet luid, niet eng... maar een
zacht, melancholisch gehuil in de verte.
"Is dat de wolf?" fluisterde Bram een beetje
gespannen.
Rex knikte. "Ja... maar hoor je het?
Het klinkt niet boos. Het klinkt... een beetje verdrietig."
Samen volgden ze het geluid en uiteindelijk zagen ze hem:
de grote grijze wolf, alleen, met zachte ogen vol verlangen.
Hij keek naar de lucht, alsof hij iets miste.
Maar op dat moment gebeurde er iets bijzonders.
Uit de struiken kwam een prachtig wolvenvrouwtje tevoorschijn.
Haar vacht glansde in het zonlicht en haar blik was warm en lief.
Ze liep rustig naar de wolf toe. Geen haast, geen angst.
Heel langzaam raakten hun neuzen elkaar aan.
Rex en Bram hielden hun adem even in.
En toen... veranderde alles.
De wolf keek ineens niet meer verdrietig.
Zijn staart begon zacht te wiebelen.
De wolvin ging naast hem staan en samen liepen ze een rondje
om elkaar heen, alsof ze wilden zeggen:
"Nu horen we bij elkaar."
Bram glimlachte breed. "Rex, kijk! Hij is niet meer alleen!"
Rex knikte tevreden. "Dit is goed. Heel goed. Het bos voelt weer blij."
De dieren uit het bos kwamen nieuwsgierig kijken.
Het vosje glimlachte, de hertjes keken rustig toe en zelfs de uil knikte wijs
vanaf zijn tak. Er hing een gevoel van rust, warmte en liefde in de lucht.
Die avond, toen de maan hoog boven het bos stond, klonk er weer
wolvengehuil...
Maar dit keer klonk het anders.
Niet eenzaam.
Niet verdrietig.
Maar warm.
Vol geluk.
Vol liefde.
Rex en Bram kropen tevreden naast elkaar in het zachte mos en wisten:
het grote bos had er weer een beetje liefde bij gekregen.
β¨ Lees mee & praat mee! β¨
π¬ Rex en Bram zijn superbenieuwd naar jou!
Heb je het verhaal over Rex en Bram gelezen? Dan hopen deze twee lieve honden dat je het leuk vond! Rex en Bram vinden het ontzettend gezellig als je een reactie achterlaat. πΆπΎ
Misschien wil je vertellen wat je van het verhaaltje vond, wat je het leukst vond, of een lieve boodschap speciaal voor Rex en Bram schrijven. Alles mag! Elk woordje wordt met een kwispelende staart ontvangen. π
Jouw reactie zorgt voor een grote glimlach op hun snuitjes en maakt het verhaal nóg warmer en gezelliger. Samen maken we van lezen iets om te delen en over te praten!
Reactie plaatsen
Reacties