Het was een zachte zomerochtend in het Grote Dierenbos. De zon glinsterde door de bladeren en de dauwdruppels lagen nog als kleine diamantjes op het gras. Rex, de zwart-witte border collie met zijn slimme ogen en rustige houding, zat al wakker voor het huisje. Naast hem lag zijn puppybroertje Bram, ook zwart-wit, maar een stuk kleiner en altijd vol energie. Bram droomde nog, zijn pootjes trilden alsof hij al aan het rennen was.
“Kom op, Bram,” blafte Rex zachtjes toen hun bazinnetje de deur opendeed. Ze droeg een grote tas en had haar laarzen aan. “Vandaag gaan we varen,” zei ze vrolijk.
Bram sprong meteen overeind. “Varen? Op het water? Met een boot?” piepte hij enthousiast, terwijl zijn staart zo hard kwispelde dat hij bijna omviel.
Rex glimlachte. Hij had al eens een boot gezien en wist dat het een avontuur zou worden. Samen liepen ze naar de rivier aan de rand van het bos. Daar lag een kleine, stevige boot zachtjes te wiegen tegen de steiger. Het water glansde blauw en kabbelde rustig voort.
Hun bazinnetje hielp Rex als eerste in de boot. Hij stapte voorzichtig, zette zijn poten stevig neer en ging netjes zitten. Bram aarzelde een moment, maar met een flinke sprong landde hij midden in de boot. Plons! Een paar druppels water spatten omhoog.
“Bram!” lachte hun bazinnetje. “Rustig maar.”
De boot begon langzaam te varen. Bram keek met grote ogen over de rand. “Rex! Het water beweegt! Denk je dat er vissen wonen?”
“Zeker weten,” antwoordde Rex kalm. “Maar blijf maar bij mij, dan zit je veilig.”
Terwijl ze verder voeren, zagen ze eenden voorbij zwemmen. Bram wilde enthousiast blaffen, maar Rex legde voorzichtig zijn poot op Bram zijn schouder. “Niet te hard, anders schrikken ze.”
Verderop kwam de boot langs hoge rietkragen en bloeiende waterlelies. De geur van het water en de bloemen maakte Bram een beetje slaperig. Hij kroop dicht tegen Rex aan en zuchtte tevreden.
Plotseling begon de wind iets harder te waaien en de boot schommelde zachtjes. Bram keek even onzeker. “Rex… het wiebelt.”
“Dat is normaal,” zei Rex rustig. “Kijk naar onze bazinnetje, zij heeft alles onder controle.”
En inderdaad, hun bazinnetje stuurde de boot behendig langs een bocht in de rivier. Ze legde de boot even stil bij een klein eilandje. Daar mochten Rex en Bram aan wal om hun pootjes te strekken. Bram rende vrolijk rond, vond een veertje en deed alsof hij een grote ontdekkingsreiziger was.
Na een tijdje gingen ze weer terug de boot in. De zon stond inmiddels hoog aan de hemel en het water glinsterde nog mooier dan daarvoor. Bram viel uiteindelijk in slaap, met zijn kop op Rex’ rug.
Toen ze weer bij de steiger aankwamen, sprong Bram als eerste uit de boot. “Dit was het leukste avontuur ooit!” riep hij blij.
Rex keek naar hun bazinnetje en toen naar zijn broertje. Hij voelde zich trots en gelukkig. Samen varen, samen ontdekken, samen veilig thuiskomen – dat was het allerfijnste.
En zo eindigde een prachtige dag op het water, een dag die Rex en Bram nooit meer zouden vergeten. 🐾🚤
✨ Lees mee & praat mee! ✨
💬 Rex en Bram zijn superbenieuwd naar jou!
Heb je het verhaal over Rex en Bram gelezen? Dan hopen deze twee lieve honden dat je het leuk vond! Rex en Bram vinden het ontzettend gezellig als je een reactie achterlaat. 🐶🐾
Misschien wil je vertellen wat je van het verhaaltje vond, wat je het leukst vond, of een lieve boodschap speciaal voor Rex en Bram schrijven. Alles mag! Elk woordje wordt met een kwispelende staart ontvangen. 💙
Jouw reactie zorgt voor een grote glimlach op hun snuitjes en maakt het verhaal nóg warmer en gezelliger. Samen maken we van lezen iets om te delen en over te praten!
Reactie plaatsen
Reacties