Het bos is stiller dan anders wanneer Rex en Bram het pad op lopen. Geen vogel gefluit van vogels, geen geritsel van muizen. Alleen hun pootstappen op het natte mos. Rex voelt het meteen. Dit is geen gewone wandeling.
Bram huppelt dapper vooruit, maar zijn oortjes draaien onrustig. "Hoorde jij dat?" lijkt hij te vragen als er iets kraakt diep tussen de bomen.
Rex blijft staan. Zijn lijf spant zich aan. De lucht ruikt anders - scherp, onbekend. Dan krak. Een schaduw beweegt.
Bram schrikt en springt achter Rex. Zijn kleine lijfje trilt. De bomen lijken dichter bij elkaar te kruipen, het licht verdwijnt en het bos wordt donkerder dan Bram ooit heeft gezien.
Plotseling klinkt er een lage grom.
Rex gaat breed staan, precies voor Bram. Zijn staart omhoog, zijn ogen scherp. Wat het ook is, het komt niet langs hem.
De schaduw komt dichterbij. Een groot dier beweegt tussen de stammen. Bram piept zachtjes. Zijn pootjes glijden weg op de bladeren en voor hij het weet, rolt hij van het pad af - het bos in.
"Bram!"
Rex schiet vooruit, zijn hart bonkt in zijn borst. Hij hoort Bram janken, ergens verderop. Takken slaan tegen zijn vacht terwijl hij door het struikgewas rent. De schaduw volgt... of lijkt dat maar zo?
Dan ziet Rex hem: Bram zit vast tussen de wortels, zijn ogen groot van angst.
Rex duwt, trekt, graaft met zijn poten. Nog een grom - dichtbij, Rex draait zich om en blaft luid, harder dan ooit. Niet uit woede, maar uit moed.
En dan... Stilte.
De schaduw trek zich terug. Alleen het bos blijft over, ademloos en kalm.
Rex bevrijdt Bram en likt zijn snoet. Bram kruipt tegen hem aan. Ze blijven even zo zitten, luisterend. Langzaam keert het leven terug: een vogel fluit, bladeren ritselen zacht.
Samen lopen ze terug naar het pad. De maan scheen door de wolken en wijst hun de weg. Aan de rand van het bos komt de zon alweer op. Warm. Veilig.
Bram kijkt op naar Rex. Hij weet het nu zeker: wat er ook gebeurt, Rex laat hem nooit alleen.
En Rex weet: zolang hij voorop loopt, komt alles goed.
β¨ Lees mee & praat mee! β¨
π¬ Rex en Bram zijn superbenieuwd naar jou!
Heb je het verhaal over Rex en Bram gelezen? Dan hopen deze twee lieve honden dat je het leuk vond! Rex en Bram vinden het ontzettend gezellig als je een reactie achterlaat. πΆπΎ
Misschien wil je vertellen wat je van het verhaaltje vond, wat je het leukst vond, of een lieve boodschap speciaal voor Rex en Bram schrijven. Alles mag! Elk woordje wordt met een kwispelende staart ontvangen. π
Jouw reactie zorgt voor een grote glimlach op hun snuitjes en maakt het verhaal nóg warmer en gezelliger. Samen maken we van lezen iets om te delen en over te praten!
Reactie plaatsen
Reacties