Rex en Bram ontmoeten een nieuw vriendje

Het was een warme, zonnige dag. Rex en Bram liepen samen met hun bazinnetje door een rustig dorpje. De stenen muurtjes langs de weg waren heerlijk warm geworden door de zon.

“Ruik jij dat ook?” vroeg Bram nieuwsgierig terwijl hij zijn neusje in de lucht stak.
Rex knikte. “Het ruikt hier naar zomer.”

Opeens bleef Rex staan. “Ssst… kijk daar eens,” fluisterde hij.
Op een laag muurtje zat een kleine hagedis, helemaal stil, met zijn oogjes half dicht. Hij lag lekker te zonnen en genoot zichtbaar van de warmte.

Bram deed een stapje naar voren, maar bleef netjes op afstand. “Hallo… jij bent klein!” piepte hij verbaasd.
De hagedis opende één oog en glimlachte. “Ik heet Leo,” zei hij vriendelijk. “Ik hou van zonnen. Dat is mijn hobby.”

Rex lachte. “Wij houden van rennen en avonturen, maar zonnen ziet er ook fijn uit.”
“Je mag best even blijven kijken,” zei Leo. “Maar niet te dicht bij het muurtje, anders val ik in slaap.”

De drie nieuwe vriendjes bleven even samen genieten van de zon. Bram ging naast het muurtje zitten en voelde hoe warm de stenen waren.
“Wat een fijne dag,” zuchtte hij tevreden.

Toen het tijd was om verder te gaan, zwaaide Rex met zijn staart.
“Dag Leo! Misschien zien we je nog eens.”
“Zeker weten,” zei de hagedis. “Ik zit hier meestal… in de zon!”

Met vrolijke stapjes liepen Rex en Bram verder, blij dat ze weer een nieuw vriendje hadden ontmoet. 🌞🐶🐶🦎