De avond viel langzaam over het bos toen Rex zijn oren spitste. Bram, zijn puppybroertje, huppelde nog vrolijk rond, maar zelfs hij voelde dat er iets anders was dan anders. Niet ver van hen liep het oude spoor dat vroeger door goederentreinen werd gebruikt. Overdag was het een rustige plek. 's Avonds... minder.
"Blijf dicht bij me," bromde Rex zacht. Bram knikte dapper, al klopte zijn hart iets sneller.
Toen hoorden ze het: kráák... kráák... Niet het geluid van een dier dat ze kenden. Het kwam tussen de wagons die stil op het spoor stonden, roestig en verlaten.
Rex zette een stap naar voren. Zijn staart hoog, zijn blik scherp. Bram deed precies wat hij altijd deed: hij bleef vlak achter Rex, zo dicht dat hij bijna tegen hem aanbotste.
Plotseling schoof er iets tussen de schaduwen. Een lange vorm, laag bij de grond. Bram hapte naar adem. "Rex... zie jij dat ook?"
"Ja," zei Rex rustig. "Maar ren niet."
De schaduw bewoog weer. Toen... miauw.
Een zielig, bibberend geluid.
Voorzichtig liepen ze dichterbij. Tussen twee oude treinwielen zat een jonge kat vast. Haar pootje klemde tussen ijzer en hout. Ze trilde van angst.
"Geen schaduwmonster," fluisterde Bram opgelucht. "Maar... ze zit vast!"
Rex dacht een moment na. Met zijn tanden trok hij voorzichtig aan een los stuk hout, terwijl Bram zacht tegen de kat praatte. "Het komt goed hoor. Wij zijn Rex en Bram. Wij helpen altijd."
Met een laatste krak schoot het hout los. De kat sprong vrij en keek hen met grote ogen aan. Toen gaf ze Rex een voorzichtig kopje... en Bram een snelle lik over zijn neus.
Net op dat moment klonk er in de verte een diepe boem. Een trein. Ver weg, maar duidelijk.
"Wegwezen!" blafte Rex.
Samen renden ze het bos in, het maanlicht tussen de bomen, hun poten snel maar hun harten licht. Pas toen ze veilig waren, gingen ze zitten.
Bram lachte. "Ik was een beetje bang... maar ook dapper." Rex glimlachte. "Dat is precies wat moed is."
En terwijl de nacht weer stil werd, wisten Rex en Bram één ding zeker: waar schaduwen ook verschijnen - samen zijn ze nooit alleen.
✨ Lees mee & praat mee! ✨
💬 Rex en Bram zijn superbenieuwd naar jou!
Heb je het verhaal over Rex en Bram gelezen? Dan hopen deze twee lieve honden dat je het leuk vond! Rex en Bram vinden het ontzettend gezellig als je een reactie achterlaat. 🐶🐾
Misschien wil je vertellen wat je van het verhaaltje vond, wat je het leukst vond, of een lieve boodschap speciaal voor Rex en Bram schrijven. Alles mag! Elk woordje wordt met een kwispelende staart ontvangen. 💙
Jouw reactie zorgt voor een grote glimlach op hun snuitjes en maakt het verhaal nóg warmer en gezelliger. Samen maken we van lezen iets om te delen en over te praten!
👇 Onderaan de pagina kun je een reactie plaatsen – Rex en Bram kijken er al naar uit
Reactie plaatsen
Reacties