Rex en Bram en de vergeten portemonnee, deel 3 (eerlijkheidsserie)

Na een fijne wandeling door het park liepen Rex en Bram met hun bazinnetje richting het dorpsplein.
De markt was bijna afgelopen. Kraampjes werden ingepakt en het werd rustiger.

Bram sprong ineens opzij.
“Rex! Wat ligt daar?”

Op een bankje lag een portemonnee. Zomaar. Alleen.

Rex liep er rustig naartoe en rook eraan.
“Die is van iemand,” zei hij. “En die mist hem vast al.”

Bram keek om zich heen.
“Maar er is niemand meer… wat nu?”

Rex ging naast het bankje zitten.
“Soms moet je even wachten. Het juiste moment komt vanzelf.”

En ja hoor — even later kwam er een vrouw haastig aangelopen.
Ze keek om zich heen, voelde in haar jaszakken en haar ogen werden groot.

“Oh nee… mijn portemonnee,” fluisterde ze.

Bram ging rechtop zitten en keek haar aan.
Rex gaf een zacht blafje en wees met zijn neus naar het bankje.

De vrouw bleef staan.
“Is dat…?” Ze pakte de portemonnee en slaakte een zucht van opluchting.
“Dank jullie wel… ik was zo bang dat ik hem kwijt was.”

Ze knielde bij Rex en Bram.
“Jullie hebben me echt geholpen.”

Bram kwispelde trots.
“Zie je Rex,” zei hij, “soms vinden dingen jou, zodat jij het juiste kunt doen.”

Rex glimlachte.
“Precies, Bram. En eerlijkheid brengt mensen weer bij elkaar.”

Samen liepen ze verder, terwijl de zon langzaam lager zakte.
Op het bankje bleef niets achter — behalve een goed gevoel 🧡🐾

✨ Einde – Deel 3