rex en bram gaan surfen

De zon glinsterde op de zee en de golven rolden rustig het strand op. Rex stond al met zijn poten in het zand, zijn oren alert omhoog. Bram, zijn kleine puppybroertje, sprong enthousiast om hem heen.

“Rex! Zie je die grote plank daar?” blafte Bram.
“Dat is een surfplank,” antwoordde Rex rustig. “Daarmee kun je op de golven glijden.”

Hun bazinnetje zette de surfplank voorzichtig bij het water. Rex stapte er als eerste op, stevig en kalm. Bram keek even twijfelend, maar met een klein hupje stond hij naast zijn grote broer. De plank wiebelde zachtjes.

“Niet bewegen!” giechelde Bram.
Rex glimlachte. “Gewoon met de golf mee, kleine surfer.”

Daar kwam een golf aan — niet te groot, precies goed. Het water tilde de plank op en ineens gleden Rex en Bram vooruit. De wind floot langs hun snuiten en het zeewater spetterde vrolijk om hen heen.

“Waaaauw!” blafte Bram. “We vliegen!”
“We surfen,” verbeterde Rex trots.

Samen hielden ze hun evenwicht, staart omhoog, ogen stralend. Mensen op het strand klapten en lachten toen ze de twee zwart-witte border collies zagen surfen alsof ze het al jaren deden.

Toen de golf langzaam uitrolde, sprongen Rex en Bram veilig in het ondiepe water. Bram schudde zich uit, van top tot teen nat.
“Wanneer gaan we weer?” vroeg hij meteen.

Rex keek naar de zee, die nog steeds zachtjes ruiste.
“Binnenkort,” zei hij. “Maar wat er ook komt… zolang we het samen doen, is elk avontuur perfect.”