Rex en Bram bakken pannenkoeken

Het was een rustige ochtend in huis. Buiten tikte de regen zacht tegen het raam, maar binnen was het warm en gezellig. In de keuken stond hun bazinnetje al klaar met een grote kom op het aanrecht.

Rex liep nieuwsgierig naar binnen en snoof.
“Mmm… dat ruikt lekker,” zei hij.
Bram kwam aangerend en gleed bijna uit over de keukenvloer.
“Wat gaan we doen? Wat gaan we doen?” piepte hij vrolijk.

“Vandaag bakken we pannenkoeken,” lachte hun bazinnetje.
Bram sprong op en neer. “Pannenkoeken! Voor ons ook?”
“We gaan eerst samen bakken,” zei Rex verstandig.

Hun bazinnetje pakte een grote kom.
“Rex, wil jij helpen met roeren?”
Voorzichtig zette Rex zijn poot tegen de lepel terwijl hun bazinnetje het beslag mengde. Hij keek heel geconcentreerd, alsof hij een echte chef-kok was.

“En ik?” vroeg Bram ongeduldig.
“Jij mag toekijken,” lachte Rex.
Maar Bram kon het niet laten en gaf een vrolijke kwispel… waardoor een klein wolkje bloem omhoog stoof.

“Bram!” riep Rex lachend.
De keuken zat onder de bloem en Bram had een wit snuitje.
“Ik ben ook een bakker!” zei hij trots.

Niet veel later lag de eerste pannenkoek in de pan.
Hij siste zacht en rook heerlijk zoet. Rex en Bram zaten netjes naast elkaar op de keukenvloer te wachten. Hun staarten tikten zachtjes tegen de kastjes.

Eén voor hun bazinnetje.
Nog één… en nog één…

Toen alles klaar was, zette hun bazinnetje twee kleine pannenkoekjes apart.
“Deze zijn voor jullie,” zei ze zacht.

Rex keek Bram aan.
“Voor ons?”
“Voor ons!” blafte Bram blij.

Ze kregen ieder een eigen pannenkoek op een bordje. Voorzichtig namen ze een hap.
“Mmm…” zei Rex tevreden.
“Dit is de lekkerste dag ooit,” smulde Bram.

Daarna gingen ze samen op hun kleedje liggen, buikjes rond en hartjes warm.
De regen tikte nog steeds tegen het raam, maar binnen was het vol liefde en gezelligheid.

En Rex dacht zacht:
Samen bakken… samen smullen… dat is het mooiste wat er is.

🥞🐾 Einde