Rex en Bram brengen een bezoek aan school

klik op de audioknop om het verhaal van Rex en Bram te luisteren

Het was een vrolijke ochtend toen Rex en Bram met hun bazinnetje naar een kleine school liepen.
Bram huppelde enthousiast naast Rex. Zijn staart zwiepte alle kanten op.

“Waar gaan we naartoe?” vroeg Bram nieuwsgierig.
“Vandaag gaan we naar school,” zei Rex rustig. “Bazinnetje gaat voorlezen uit het nieuwe boekje.”

Bram sprong een klein rondje.
“Voorlezen? Voor kinderen? Mogen wij mee?”

Bazinnetje lachte. “Natuurlijk mogen jullie mee. De kinderen vinden het vast heel leuk om jullie te ontmoeten.”

Toen ze bij de school aankwamen, hoorden ze vrolijke stemmen en gelach.
De deur ging open en een juf glimlachte breed.

“Kijk eens wie daar zijn! Rex en Bram!” riep ze.
De kinderen in de klas kwamen meteen nieuwsgierig dichterbij.

“Zijn dat echte border collies?” vroeg een jongetje met grote ogen.
“Ja,” zei bazinnetje. “Dit is Rex, en dit is Bram, zijn puppybroertje.”

Bram ging netjes zitten, al wiebelde zijn staart nog steeds van plezier.
Rex keek rustig rond en gaf een vriendelijke kwispel.

Daarna ging iedereen in een kring zitten op zachte kussens.
Bazinnetje pakte het nieuwe boekje en begon voor te lezen.

“Er waren eens twee zwart-witte border collies…”
De kinderen luisterden ademloos.

Bram keek trots rond.
“Dat zijn wij!” fluisterde hij zacht tegen Rex.
Rex knikte. “Goed luisteren, dit is ons avontuur.”

Af en toe keken de kinderen even op om Rex en Bram te bekijken.
Sommigen aaiden voorzichtig over hun zachte vacht.

Toen het verhaaltje uit was, klonk er een luid applaus.
“Wat een mooi verhaal!” riep een meisje.
“En wat zijn Rex en Bram lief!”

De juf gaf een knikje. “Jullie mogen ze nu aaien en even met ze spelen.”
Dat hoefde geen twee keer gezegd te worden.

Kinderen kwamen voorzichtig dichterbij.
Bram kreeg zachte knuffels en likjes op zijn snuit.
Rex liet zich rustig aaien en gaf af en toe een pootje.

Een jongetje gooide een zacht balletje en Bram rende er vrolijk achteraan.
De klas vulde zich met gelach.

Na het spelen gingen Rex en Bram weer netjes bij bazinnetje zitten.
De kinderen zwaaiden enthousiast.

“Tot ziens Rex! Tot ziens Bram!”
“Kom snel weer terug!”

Buiten op het schoolplein keek Bram blij omhoog.
“Dat was de leukste school ooit!”

Rex glimlachte. “Verhalen delen en vriendjes maken… dat is altijd een goed idee.”

Bazinnetje gaf hen allebei een aai.
“Wat ben ik trots op jullie. Jullie hebben vandaag veel kindertjes blij gemaakt.”

En samen liepen ze naar huis,
met warme knuffels in hun vacht
en een nieuw schoolavontuur in hun hart. 🐾📚