Rex en Bram en de dag bij de dierenbescherming

Op een zonnige ochtend stonden Rex en Bram al vroeg bij de deur te wachten.
Hun staarten wiebelden van nieuwsgierigheid.

“Waar gaan we vandaag naartoe?” vroeg Bram.
Rex keek geheimzinnig. “Naar een plek waar dieren geholpen worden. Naar de dierenbescherming.”

In de auto zat Bram rechtop.
“Helpen wij dieren?”
“Ja,” zei Rex zacht. “En we gaan laten zien waarom dat zo belangrijk is.”

Toen ze aankwamen, zagen ze een groot gebouw met een tuin eromheen.
Binnen klonk zacht geblaf en gemiauw.

Een vriendelijke mevrouw kwam hen tegemoet.
“Wat fijn dat jullie er zijn, Rex en Bram. Vandaag mogen jullie de kinderen laten zien hoe we voor dieren zorgen.”

In een ruimte zaten al een paar kinderen te wachten.
Bazinnetje ging op een stoeltje zitten en begon te vertellen.

“De dierenbescherming helpt dieren die geen huisje hebben, of die ziek zijn, of verdrietig. Hier krijgen ze eten, verzorging en liefde… totdat ze een nieuw thuis vinden.”

De kinderen luisterden aandachtig.
Rex ging rustig zitten en Bram krulde zich naast hem.

Een klein meisje stak haar hand op.
“Waarom helpen jullie de dieren?”

Rex keek haar vriendelijk aan.
“Omdat elk dier liefde verdient,” zei hij.
“En omdat wij kunnen laten zien hoe je lief en voorzichtig met dieren omgaat,” voegde Bram trots toe.

Daarna mochten de kinderen Rex en Bram aaien.
Ze leerden hoe je rustig een hand laat ruiken en zachtjes over de vacht strijkt.

“Niet trekken aan oortjes,” zei Bram wijs.
“En altijd lief praten,” knikte Rex.

Even later hielpen ze mee met een mandje speelgoed naar de dierenkamer brengen.
Een verlegen hondje kwam voorzichtig kijken.

Bram ging rustig liggen.
“Je hoeft niet bang te zijn,” fluisterde hij.
Langzaam kwam het hondje dichterbij.

De kinderen zagen het en glimlachten.
“Nu snappen we het,” zei een jongetje.
“Jullie helpen dieren zodat ze weer blij worden.”

Aan het einde van de middag stonden Rex en Bram buiten in de zon.
Ze waren moe, maar hun ogen straalden.

“Rex,” zei Bram zacht, “ik denk dat we vandaag iets belangrijks hebben gedaan.”
Rex knikte. “Ja. We hebben laten zien waarom we lief zijn voor dieren… en waarom dat altijd nodig is.”

Bazinnetje gaf hen een aai.
“Ik ben zo trots op jullie. Jullie hebben vandaag veel harten geraakt.”

En terwijl ze naar huis liepen,
wisten Rex en Bram precies waarom ze het deden:

Omdat elk dier een vriend verdient. 🐾