de grote puzzel
Ik ben Rex. En vandaag… is het hier een beetje anders.
Het bazinnetje zit al de hele ochtend achter haar laptop. Ze kijkt heel geconcentreerd, typt, wist weer iets, en zucht af en toe zachtjes.
Bram ligt naast haar stoel, met zijn kop scheef. Hij snapt er niks van.
“Wat doet ze nou?” fluistert hij tegen mij.
Ik snuffel even in de lucht en kijk naar het scherm.
“Volgens mij… maakt ze iets voor ons,” zeg ik.
Op dat moment komt Buddy vrolijk binnen gestuiterd. Zijn staart gaat alle kanten op.
“Spelen?! Rennen?! Naar buiten?!” blaft hij enthousiast.
“Shhh…” zeg ik. “Ze is druk bezig.”
Buddy stopt abrupt en kijkt ook naar het scherm.
“Het lijken wel… letters,” zegt hij verbaasd.
En dan horen we het bazinnetje ineens zachtjes lachen.
“Ja! Hij is af!” zegt ze blij.
Ze draait het scherm naar ons toe.
Daar zien we het: een grote puzzel.
Vol met woorden die wij kennen!
Bram springt meteen op.
“Kijk! Daar staat rennen!” roept hij.
“En brokjes!” zegt Buddy, terwijl hij bijna op het toetsenbord klimt.
Ik zie ook mijn naam staan.
Rex.
En daar… helemaal onderaan…
wandelen, spelen, water…
Ik voel iets warms vanbinnen.
“Ze heeft dit voor de kinderen gemaakt,” zeg ik zacht.
Het bazinnetje aait ons over onze koppen.
“Zodat ze plezier hebben… net als jullie,” zegt ze.
Bram kwispelt zo hard dat hij bijna omvalt.
“Dus… wij zitten in een puzzel?!”
Buddy kijkt trots.
“Wij zijn beroemd!”
Ik lach zacht.
“Misschien wel… maar voor mij is dit het mooiste:
dat wij samen… een stukje plezier mogen brengen.”
Het bazinnetje sluit haar laptop.
“En nu,” zegt ze, “tijd voor wandelen.”
Dat woord kennen wij maar al te goed.
En nog voordat ze haar jas aan heeft…
rennen wij al richting de deur.
💛 Soms zit geluk in iets kleins…
zoals een puzzel vol woorden die je herkent.
En een wandeling die daarna altijd wacht.
Auteur: Kelly Black
Reactie plaatsen
Reacties