Rex en Bram en de ballon naar de wolken

Gepubliceerd op 23 april 2026 om 15:40

de ballon naar de wolken

Het was een heldere ochtend.

De lucht was blauw, met hier en daar een zacht wit wolkje dat langzaam voorbij dreef.

Rex en Bram liepen samen met hun bazinnetje over een open veld, net buiten het grote bos.

“Rex… kijk!” riep Bram ineens.

Hoog in de lucht zweefde iets groots en kleurrijks.

Een luchtballon.

Langzaam gleed hij over de bomen, stil en rustig… alsof hij helemaal geen haast had.

Bram sprong op en neer.
“Hij vliegt! Zonder vleugels!”

Rex keek rustig omhoog.
“Dat is een luchtballon.”

Bram bleef ernaar staren.
“Ik wil dat ook!”

Rex keek hem even aan.
“Wij zijn honden, Bram.”

Maar Bram luisterde al niet meer.

Even later zat hij tussen het gras te rommelen.
Hun bazinnetje had een paar ballonnetjes bij zich — rood, geel en blauw.

Voor ze het wist…

plop… plop… plop…

Bram had ze met zijn pootjes losgemaakt.

“Rex! Kijk!” blafte hij enthousiast.

Hij hield de touwtjes tussen zijn bek en sprong omhoog.

De ballonnetjes trokken zachtjes omhoog in de wind.

En toen gebeurde het…

Bram zijn pootjes kwamen héél even los van de grond.

“Rex… IK VLIEG!” piepte hij.

Maar het was maar een klein stukje.

De wind pakte de ballonnetjes…
en Bram begon langzaam weg te drijven.

Niet hoog… maar wel ver genoeg om te schrikken.

“Bram!” riep Rex meteen.

Bram zijn oogjes werden groot.
“Rex… ik wil weer naar beneden…”

Hun bazinnetje zag het ook.

Zonder aarzelen rende ze achter hem aan, haar hand uitgestrekt.

De wind duwde Bram een stukje verder…

Maar toen —

pak!

Ze greep de touwtjes stevig vast.

De ballonnetjes wiebelden nog even in de lucht…
maar Bram kwam langzaam weer met zijn pootjes op de grond.

Hij liet meteen los en kroop dicht tegen haar aan.

“Ik dacht dat ik echt kon vliegen…” fluisterde hij.

Rex kwam naast hem staan en gaf hem een zacht duwtje.

“Je vloog ook een beetje,” zei hij rustig.
“Maar niet alles wat mooi is, is voor ons bedoeld.”

Bram keek nog één keer naar de luchtballon, die langzaam verder gleed.

“Misschien… is kijken ook al mooi genoeg.”

Rex knikte.
“Dat is het mooiste wat er is.”

Bram zuchtte zacht… maar glimlachte.

En samen keken ze nog even omhoog,
naar iets dat ze niet hoefden te zijn…
om er toch van te genieten.

ontdek alles van Rex en Bram

De avonturen van Rex en Bram zijn nu te bestellen via onze website. Of bij je favorite boekhandel, alleen online verkrijgbaar.  Of via de button knop hieronder.

Wil je niets missen? Meld je aan voor de maandelijkse nieuwsbrief met een verhaal en leuke extra's

Je kunt ook een lief berichtje achterlaten voor Rex en Bram — ze lezen die met kwispelende staartjes heel graag ๐Ÿพ

Rex en Bram zijn trotse dierenvrienden en steunen de dierenbescherming. Dat is hard nodig, want er zijn nog zoveel dieren die hulp, zorg en een warm plekje verdienen ๐Ÿ’›Samen maken we de wereld een beetje mooier voor alle dieren ๐ŸŒฟ๐Ÿพ

klik hier onder op de buttons waar je interesse in hebt.

Rating: 0 sterren
0 stemmen

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.