Vakantie in de Ardennen - 1

naar de Ardennen

"Rex... kijk nou!" Bram sprong bijna op de achterbank van de auto. "Bergen! Echte bergen!"  Rex keek rustig uit het raam van de Land Rover Discovery2 en glimlachte zachtjes. "Dat zijn heuvels, Bram. Maar voor jou voelt alles groot.

"Nou, het ruikt hier anders!" snuffelde Bram enthousiast. "Natte bomen, riviertjes... en modder!" 

"Vooral modder," zei Rex met een grinnik. "Ik denk dat jij daar alweer plannen mee hebt.

Hun bazinnetje reed langzaam over een smal weggetje tussen hoge bomen. Overal stonden dennen, stenen huisjes en kleine beekjes die glinsteren in het zonlicht.

Toen de auto stopte bij een camping midden in het bos, drukte Bram zijn neus tegen het raam.

"Rex... mogen we hier écht slapen?"

"Volgens mij wel," zei Rex. "En kijk eens... daar staat de airtent alweer."

Hun bazinnetje begon de tent op te pompen terwijl Bram nieuwsgierig rondjes liep. "Rex!" fluisterde Bram ineens." Ik hoor water!"

Nog voor Rex iets kon zeggen, rende Bram richting het riviertje achter de camping. "Bram! Wacht op mij!" riep Rex terwijl hij hem achterna liep.

Bij het water bleef Bram stokstijf staan.

"WOW" 

Het beekje stroomde tussen de grote grijze stenen. Vlinders fladderden boven het water en ergens verderop hoorde je een uil roepen.

"Dit is de mooiste plek ooit," zei Bram zachtjes.

"Rex ging naast hem zitten. "Ja... hier wordt het stil in je hoofd." 

Bram keek hem verbaasd aan. "Heb jij ook een druk hoofd dan?"

"Soms," gaf Rex toe. "Maar bossen helpen."

Bram stak voorzichtig een poot in het water.

"Koud!" piepte hij.

Rex moest lachen. "Dat hoort bij de Ardennen."

Even later lagen de twee border collies samen op een grote steen naast het beekje. Hun vachten droogden op in de avondzon terwijl de lucht langzaam oranje kleurde.

" Rex?" vroeg Bram slaperig.

"Ja?"

"Denk je dat we morgen nog meer avonturen beleven?" 

Rex keek naar het donkere bos waar de bomen zacht bewogen in de wind. 

"In de Ardennen," zei hij rustig, wachten avonturen vaak gewoon achter de volgende boom." 

Bram glimlachte tevreden. "Mooi. Dan blijf ik wakker."

"Dat zeg je nu," lachte Rex.

Nog geen minuut later sliep Bram al diep tegen zijn grote broer aan, terwijl ergens in de verte het beekje zacht blijft stromen.

- Auteur: Kelly Black