pech onderweg
Het was een gewone ochtend toen Rex en Bram enthousiast in de Land Rover Discovery 2 sprongen.
“We gaan naar oma!” blafte Bram vrolijk terwijl hij bijna over de achterbank heen stuiterde.
Rex ging rustig liggen.
“Volgens mij heet dat netjes zitten tijdens het rijden.”
Maar Bram had daar duidelijk andere ideeën over.
Hun baasjes reden richting Nijkerkerveen terwijl buiten de lucht langzaam zonniger werd.
Alles ging goed…
tot ineens:
PING!
PING PING PING!
Bram schoot overeind.
“Rex?!”
Overal op het dashboard begonnen lampjes te branden.
Rode lampjes.
Oranje lampjes.
Zelfs lampjes die Bram nog nooit gezien had.
Hun bazinnetje keek geschrokken naar het dashboard.
“Dat klopt niet…”
De Land Rover begon vreemd te brommen en even later stuurden hun baasjes voorzichtig een parkeerplaats bij een benzinepomp op.
De auto voelde moe aan toen hij stil kwam te staan.
Bram keek bezorgd rond.
“Gaan we nu niet meer naar oma?”
Rex bleef rustig, al vond hij het zelf ook spannend.
“Eerst kijken wat er aan de hand is.”
Hun baas belde meteen de ANWB.
En toen begon het wachten.
Een héél lang wachten.
“Hoe lang duurt een uur eigenlijk?” vroeg Bram na een tijdje.
“Ongeveer drie puppy-jaren,” zei Rex droog.
Bram zuchtte diep.
Buiten reden auto’s voorbij. Af en toe keek Bram hoopvol naar de ingang van het tankstation.
En eindelijk…
daar verscheen een gele ANWB-bus.
“Daar is hij!” riep Bram blij.
De monteur stapte uit en keek meteen onder de motorkap.
Rex en Bram zagen kabels, gereedschap en een zaklamp die heen en weer bewoog.
Na een tijdje kwam de monteur terug.
“De elektrische dynamo is kapot,” vertelde hij.
“Daardoor is de accu helemaal leeggelopen.”
Bram keek naar Rex.
“Dat klinkt duur.”
“Dat klinkt vooral niet goed,” antwoordde Rex.
De monteur sloot grote kabels aan om de accu weer op te laden.
Maar dat duurde lang.
Heel lang.
Nog een uur wachten.
“Wéér?” jammerde Bram terwijl hij dramatisch tegen het autoraam ging liggen.
Gelukkig kregen Rex en Bram wat lekkers van hun baasjes en mochten ze even buiten lopen bij het benzinestation.
Toen de accu eindelijk weer genoeg kracht had, kwam de monteur terug.
“Jullie kunnen nog voorzichtig rijden,” zei hij.
“Maar zet geen extra dingen aan. Geen verwarming, geen radio, geen toeters en bellen.”
Bram keek meteen verbaasd rond.
“Geen muziek?”
“Nee,” lachte hun bazinnetje.
En zo reden ze heel voorzichtig verder.
Iedereen luisterde gespannen of er niet opnieuw lampjes gingen branden.
Maar in plaats van naar oma reden ze rechtstreeks naar de garage.
Hun trouwe Discovery bleef daar verdrietig achter.
Bram keek nog één keer achterom.
“Hij voelt zich vast alleen.”
Rex gaf hem een klein duwtje.
“Ze maken hem weer beter.”
Niet veel later kwam een vriend van hun bazinnetje hen ophalen in een Tesla Model 3.
Toen Bram instapte, keek hij meteen verbaasd om zich heen.
“Hij maakt helemaal geen geluid!”
“Dat hoort bij een Tesla,” zei Rex rustig.
Bram keek nog één keer naar de garage.
“Dus vandaag gingen we niet naar oma…”
“Nee,” zei Rex. “Maar we kwamen wel thuis.”
En terwijl de zon bijna onder ging, reden Rex en Bram moe maar veilig met hun baasjes terug naar huis.
- Auteur: Kelly Black
ontdek alles van Rex en Bram
De avonturen van Rex en Bram zijn nu te bestellen via onze website. Of bij je favorite boekhandel, alleen online verkrijgbaar. Of via de button knop hieronder.
Wil je niets missen? Meld je aan voor de maandelijkse nieuwsbrief met een verhaal en leuke extra's
Je kunt ook een lief berichtje achterlaten voor Rex en Bram — ze lezen die met kwispelende staartjes heel graag 🐾
Rex en Bram zijn trotse dierenvrienden en steunen de dierenbescherming. Dat is hard nodig, want er zijn nog zoveel dieren die hulp, zorg en een warm plekje verdienen 💛Samen maken we de wereld een beetje mooier voor alle dieren 🌿🐾
klik hier onder op de buttons waar je interesse in hebt.
Reactie plaatsen
Reacties