het verborgen beekje

Een paar dagen nadat Bram de gelukseikel van de uil had teruggevonden, gingen Rex, Bram en Bella opnieuw wandelen in het bos.

"Zouden we vandaag weer een avontuur beleven?" vroeg Bram terwijl hij vrolijk naast Rex huppelde.

"In dit bos weet je het nooit," glimlachte Rex.

Bella liep sierlijk naast hen. Haar witte vacht glansde in het zonlicht dat tussen de bladeren door scheen.

Toen ze bij de open plek met de wilde bloemen kwamen, hoorden ze ineens een vreemd geluid.

Plons! Plons! Spetter!

"Wat was dat?" vroeg Bram nieuwsgierig.

De drie vrienden volgden het geluid en ontdekten een smal paadje dat ze nog nooit eerder hadden gezien. Het kronkelde tussen hoge varens en oude bomen door.

Voorzichtig liepen ze verder.

Na een tijdje kwamen ze bij een klein beekje. Het water kabbelde vrolijk over gladde stenen. Maar midden in het beekje zat een klein eekhoorntje op een steen.

Het zag er verdrietig uit.

"Wat is er aan de hand?" vroeg Bella vriendelijk.

"Mijn naam is Finn," piepte het eekhoorntje. "Ik wilde naar de overkant om nootjes te verzamelen, maar het water is gestegen. Nu durf ik niet meer terug."

Bram keek naar het stromende water.

"Wij helpen je wel!"

Rex dacht even na. "Als we die gevallen boomstam gebruiken, kunnen we een brug maken."

Samen gingen ze aan het werk. Rex duwde tegen een stevige tak, Bella hielp hem op zijn plaats te krijgen en Bram sleepte kleine takjes weg die in de weg lagen.

Niet veel later lag er een mooie natuurlijke brug over het beekje.

Voorzichtig liep Finn eroverheen.

Stap...

Stap...

Stap...

En toen stond hij veilig aan de kant.

"Het is gelukt!" juichte Bram.

Finn sprong blij op en neer.

"Bedankt! Bedankt allemaal!"

Als dank gaf hij ieder van hen een bijzonder cadeautje.

Voor Rex een glanzende dennenappel.

Voor Bella een klein bloemenkransje van witte bosbloemetjes.

En voor Bram een prachtige eikel met een gouden dopje.

"Net als de gelukseikel van de uil!" zei Bram trots.

De vrienden genoten nog even van het beekje voordat ze weer naar huis wandelden.

Onderweg keek Bram naar zijn gouden eikel.

"Ik denk dat avonturen overal te vinden zijn," zei hij.

Rex knikte.

"Zolang je goede vrienden hebt om ze mee te beleven."

Bella glimlachte.

En zo wandelden de drie vrienden verder door het bos, benieuwd welk avontuur hen de volgende keer zou wachten.

Einde van dit avontuur... maar niet van hun verhalen.

- Auteur: Kelly Black