het bosavontuur

Op een zonnige ochtend stonden Rex en Bram klaar bij de voordeur. Rex was een slimme zwart-witte bordercollie en Bram was een nieuwsgierige zwart-witte bordercolliepup. Zijn staartje zwiepte zo hard heen en weer dat het leek alsof hij elk moment kon opstijgen.

"Kom mee, Bram," blafte Rex vrolijk. "We gaan wandelen in het bos!"

Bram sprong enthousiast omhoog. "Een avontuur!"

Samen liepen ze over het kronkelende bospad. De vogels floten en de bladeren ritselden zachtjes in de wind. Bram rook aan elke boom, elke struik en zelfs aan een paar paddenstoelen.

Plotseling hoorden ze een zacht geluid boven zich.

"Hoe-hoe!"

Rex keek omhoog. Op een dikke tak zat een grote uil met prachtige bruine veren en grote gouden ogen.

"Goedemorgen, vrienden," zei de uil vriendelijk.

"Goedemorgen!" blafte Bram. "Wat doet u daar?"

"Ik houd het bos in de gaten," antwoordde de uil. "Maar ik ben mijn favoriete eikel kwijtgeraakt. Die bewaar ik als gelukseikel."

"Wij helpen u zoeken!" zei Bram meteen.

De uil glimlachte. "Dat zou heel aardig zijn."

Net toen ze wilden vertrekken, kwam er iemand elegant over het pad aangelopen. Het was Bella, een prachtige witte poedel met een glanzende vacht.

"Rex!" riep ze blij.

"Bella!" zei Rex, terwijl zijn ogen begonnen te stralen.

"Mag ik met jullie mee?" vroeg Bella.

"Natuurlijk!" zei Bram. "We zijn op een belangrijke missie!"

Met z'n drieën gingen ze op zoek naar de gelukseikel. Ze keken tussen de wortels van bomen, onder struiken en zelfs in een holle boomstam.

Na een tijdje zag Bram iets glinsteren tussen de varens.

"Ik heb hem gevonden!" riep hij.

Voorzichtig pakte hij de eikel op en bracht hem terug naar de uil.

"Geweldig gedaan!" zei de uil trots. "Jullie hebben me echt geholpen."

Als dank wees de uil naar een verborgen paadje.

"Volg dat pad maar eens."

Nieuwsgierig liepen Rex, Bram en Bella het paadje in. Aan het einde ontdekten ze een prachtige open plek vol wilde bloemen. Vlinders dansten door de lucht en een klein beekje kabbelde vrolijk voorbij.

"Wat mooi!" zei Bella.

"Dit is het leukste avontuur ooit!" blafte Bram.

Rex glimlachte. "En het mooiste is dat we het samen hebben beleefd."

De rest van de middag speelden ze tussen de bloemen, renden langs het beekje en genoten van de zon.

Toen het tijd werd om naar huis te gaan, zwaaide de uil hen uit.

"Kom snel weer terug, vrienden."

Dat beloofden ze. En terwijl ze samen naar huis wandelden, wist Bram één ding zeker:

Met Rex en Bella in de buurt kon elk wandelingetje veranderen in een prachtig avontuur.

- Auteur: Kelly Black