De zon scheen vrolijk door de bomen toen het bazinnetje de voordeur opende.

"Kom jongens," zei ze lachend. "Vandaag gaan we een eindje rijden met Mintje!"

Rex wist meteen wat dat betekende. Hij liep rustig naar de oprit en ging keurig naast de nieuwe mintgroene auto zitten. Bram daarentegen rende enthousiast drie rondjes om de auto heen.

"Wat is ze mooi!" blafte Bram. "En wat ruikt ze nog nieuw!"

Het bazinnetje opende de achterklep en legde een zacht kleed neer. Rex sprong beheerst naar binnen, terwijl Bram eerst nieuwsgierig de banden, de spiegels en zelfs de ruitenwissers inspecteerde.

"Kom je nog?" vroeg Rex lachend.

Bram sprong met een grote hup achterin en ging naast zijn grote vriend liggen.

Al snel reed Mintje geruisloos over kronkelende weggetjes, langs groene weilanden vol schapen, kleurige bloemen en wuivende korenvelden.

"Ze maakt bijna geen geluid," fluisterde Bram.

"Dat is juist zo fijn," zei Rex. "Dan hoor je de vogels veel beter."

Na een tijdje stopten ze bij een klein meertje. Het water glinsterde in de zon en een familie eendjes zwom rustig voorbij.

Ze maakten een heerlijke wandeling, snuffelden aan alle nieuwe geurtjes en genoten van de frisse lucht. Bram vond zelfs een grote stok die bijna net zo lang was als hijzelf.

"Die neem ik mee!" riep hij trots.

Rex keek lachend toe. "Volgens mij moet Mintje straks haar achterklep iets verder openzetten."

Na de wandeling stapten ze weer in. Terwijl Mintje zachtjes over de weg zoefde, vielen Bram's oogjes langzaam dicht.

"Wat een fijne eerste rit," mompelde hij slaperig.

Rex keek tevreden naar buiten.

"Het maakt eigenlijk niet uit waar je naartoe gaat," zei hij zacht. "Zolang je samen bent, wordt iedere rit een avontuur."

En zo reed Mintje rustig verder, op weg naar nog veel meer mooie herinneringen met Rex, Bram en hun bazinnetje.

Einde. 💚🚗🐾