de verdwenen zonnebloem
door Kelly Black
Het was een prachtige zomerochtend. De zon scheen door de bomen en in de tuin zoemden de bijen vrolijk van bloem naar bloem.
Rex lag lekker in het gras. Hij had zijn kop op zijn voorpoten gelegd en keek tevreden om zich heen.
Bram had daar natuurlijk helemaal geen tijd voor.
Hij rende achter een vlinder aan, dook met zijn neus tussen de bloemen en probeerde daarna een hommel te volgen.
“Bram, laat die hommel maar met rust,” zei het bazinnetje lachend. “Straks krijg je een prik op je neus.”
Bram keek haar aan.
Een prik?
Dat klonk niet leuk.
Hij besloot dat de hommel vanaf dat moment best zonder zijn hulp verder kon vliegen.
Net toen Rex zijn ogen wilde sluiten, klonk er vanaf de andere kant van de heg een stem.
“O nee! Nee toch!”
Rex tilde meteen zijn kop op.
Bram stond stokstijf stil.
“Wat was dat?” leek zijn blik te zeggen.
Het bazinnetje liep naar de heg en keek eroverheen. In de tuin van de buurvrouw stond een lege bloempot.
“Mijn zonnebloem!” riep de buurvrouw. “Hij is weg!”
“Weg?” vroeg het bazinnetje verbaasd.
“Ja! Gisteren stond hij hier nog. Mijn mooiste zonnebloem. Hij was bijna zo groot als ik!”
Dat klonk als een zaak voor Rex en Bram.
Rex kwam meteen overeind en liep naar het tuinhekje. Bram volgde hem enthousiast.
“Vooruit dan maar,” zei het bazinnetje. “We gaan zoeken.”
In de tuin van de buurvrouw begon Rex rustig rond de lege bloempot te snuffelen.
Bram deed precies hetzelfde.
Tenminste… dat probeerde hij.
Hij snoof zo hard dat er een beetje aarde in zijn neus terechtkwam.
“Hatsjie!”
Bram schrok van zijn eigen nies en sprong achteruit.
“Hatsjie!”
Het bazinnetje en de buurvrouw moesten lachen.
Rex keek even naar Bram en ging daarna onverstoorbaar verder.
Naast de bloempot lag een klein geel bloemblaadje.
Rex rook eraan en liep richting het tuinhek.
“Volgens mij heeft Rex iets gevonden,” zei het bazinnetje.
Bram rende achter hem aan.
Aan de andere kant van het hek lag nóg een geel blaadje.
En een paar meter verderop lag er weer eentje.
“Een spoor!” riep de buurvrouw.
Nu werd het spannend.
Rex volgde de geur door de straat. Bram liep naast hem, maar iedere keer als hij een geel bloemblaadje zag, sprong hij erop alsof hij zojuist de belangrijkste aanwijzing ter wereld had gevonden.
Het spoor liep langs twee huizen, om een heg heen en eindigde bij de oprit van buurman Gerrit.
Daar stond een kruiwagen.
En in die kruiwagen…
“Mijn zonnebloem!” riep de buurvrouw.
De grote zonnebloem lag voorzichtig in de kruiwagen. De steel was nog heel en zelfs de grote gele bloem zag er prachtig uit.
Op dat moment kwam buurman Gerrit naar buiten.
“O, daar zijn jullie!” zei hij.
“Gerrit,” zei de buurvrouw, “heb jij mijn zonnebloem meegenomen?”
“Meegenomen?” vroeg hij verbaasd. “Nee hoor! Vannacht is hij door de wind omgevallen. Hij lag vanmorgen half op het pad. Ik was bang dat iemand erop zou stappen, dus heb ik hem even veilig in mijn kruiwagen gelegd. Ik wilde hem straks terugbrengen.”
Iedereen keek naar elkaar.
Toen begon de buurvrouw te lachen.
“En ik dacht nog wel dat iemand mijn zonnebloem had gestolen!”
Rex ging tevreden naast de kruiwagen zitten.
De zaak was opgelost.
Bram vond alleen dat er nog één heel belangrijk probleem was.
Hij keek naar buurman Gerrit.
Toen naar de achterdeur.
Toen weer naar Gerrit.
“Volgens mij verwacht hij een beloning,” zei het bazinnetje.
“Een beloning?” lachte Gerrit. “Voor Rex zeker?”
Bram ging onmiddellijk zitten.
Heel netjes.
Rechtop.
Met zijn liefste puppyblik.
“Volgens mij bedoelt hij zichzelf ook,” zei de buurvrouw.
Even later kregen Rex én Bram een hondenkoekje.
Daarna brachten ze met z'n allen de zonnebloem terug. Buurman Gerrit zette hem stevig rechtop en het bazinnetje hielp om de steel aan een stok vast te maken.
De buurvrouw deed een stap achteruit en keek tevreden.
“Zo. Nu blijft hij staan.”
Boven hen draaide de grote gele bloem langzaam naar de zon.
Rex ging ernaast liggen.
Bram keek omhoog naar de enorme bloem.
Hij snoof voorzichtig.
Heel voorzichtig.
Want na zijn avontuur met de aarde wist hij één ding zeker:
speuren was hartstikke leuk…
maar niezen hoorde wat hem betreft niet bij het werk.
“Hatsjie!”
Iedereen keek naar Bram.
Bram keek verbaasd terug.
En toen moest de hele straat lachen.
Rex en Bram hebben een nieuw boekje
"Rex en Bram gaan op vakantie"
Rex en Bram gaan op vakantie
Ga mee op een hartverwarmend avontuur met Rex en Bram, twee nieuwsgierige zwart-witte bordercollies die samen met hun bazinnetje op vakantie gaan. Van kamperen in de natuur en wandelingen door uitgestrekte bossen tot bijzondere ontmoetingen met bosdieren: iedere dag brengt een nieuw avontuur.
Onderweg ontdekken Rex en Bram dat de mooiste herinneringen niet alleen ontstaan door spannende belevenissen, maar juist door samen te genieten van de kleine momenten. Vriendschap, zorg voor elkaar, respect voor de natuur en een warm hart voor mens en dier staan centraal in dit liefdevolle verhaal.
Met sfeervolle illustraties en een verhaal vol warmte, humor en verwondering is Rex en Bram gaan op vakantie een heerlijk voorlees- en leesboek voor jonge dierenliefhebbers. Een boek dat kinderen uitnodigt om naar buiten te gaan, de natuur te ontdekken en te genieten van elk avontuur – groot of klein.
Pak je rugzak maar in… Rex en Bram wachten al op je!
ontdek de nieuwe liedjes van rex en Bram
🎵 Zing en dans mee met Rex en Bram! 🐾
De vrolijke liedjes van Rex en Bram zijn nu te streamen via de bekende streamingdiensten. Van avontuurlijke en gezellige kinderliedjes tot warme, ontroerende melodieën – er is voor iedereen iets leuks om naar te luisteren.
Zet de muziek aan, zing mee en beleef de avonturen van Rex en Bram ook buiten de boeken!
Veel luisterplezier! 🎶❤️
Reactie plaatsen
Reacties