De Halloweenvoorpret van Rex en Bram 🎃🐾

halloweenvoorpret

door Kelly Black

Het was nog lang geen Halloween, maar bij het bazinnetje begon het al een beetje te kriebelen.

Buiten waaiden de eerste herfstblaadjes over de stoep en binnen zat ze aan de keukentafel met haar laptop voor zich. Naast haar lag een notitieboekje vol met krabbels.

Halloweenverhaal Rex en Bram, stond er bovenaan.

Rex lag rustig onder de tafel. Hij kende het inmiddels wel. Als het bazinnetje zo naar haar scherm zat te staren en af en toe ineens begon te typen, kwam er meestal weer een avontuur aan.

Bram daarentegen vond schrijven maar saai.

Hij legde zijn kop op de knie van het bazinnetje.

“Niet nu, Bram. Ik probeer te bedenken wat jullie met Halloween gaan beleven.”

Bram keek haar aan.

Zijn staart begon te kwispelen.

“En nee, ik ga het je nog niet vertellen.”

Tik, tik, tik…

Er verschenen een paar zinnen op het scherm.

Toen stopte het bazinnetje alweer.

“Ik mis iets,” mompelde ze.

Ze keek naar buiten en ineens wist ze het.

“Kom jongens. We gaan Halloweeninkopen doen!”

Dat klonk een stuk interessanter.

Even later vertrokken ze. Het bazinnetje had een klein lijstje gemaakt. Ze wilde nog helemaal niets versieren, maar alvast rondkijken kon natuurlijk geen kwaad.

In de winkel was het één groot Halloweenfeest.

Er lagen kleine pompoenen, grote pompoenen, zwarte katten, spinnenwebben, lichtjes, spoken en zelfs een skelet dat begon te bewegen zodra je erlangs liep.

Bram sprong geschrokken achteruit.

Rex keek naar het skelet en daarna naar Bram.

Alsof hij wilde zeggen:

Serieus? Daar schrik jij van?

Het bazinnetje begon te lachen.

“Die nemen we dus maar niet mee.”

Ze koos een paar leuke dingen uit. Een slinger met kleine pompoentjes, wat lichtjes, een grappig spookje en een grote zak met snoepjes voor de kinderen die straks met Halloween misschien langs de deur zouden komen.

Toen zag ze ineens iets op een plank staan.

Een klein zwart heksenhoedje.

Ze pakte het op en keek naar Bram.

Bram keek naar het hoedje.

Toen naar het bazinnetje.

En liep langzaam achteruit.

“O nee hoor,” lachte ze. “Ik zie het al. Dat wordt niks.”

Thuis zette ze alle spullen nog netjes in de tas.

“Nog niet uitpakken,” zei ze. “Dat bewaren we voor later.”

Rex snuffelde even aan de tas.

Bram probeerde natuurlijk met zijn neus te ontdekken wat erin zat.

“Bram!”

Heel onschuldig keek hij omhoog.

Het bazinnetje ging weer achter haar laptop zitten.

Nu wist ze ineens precies hoe haar verhaal verder moest.

Tik, tik, tik, tik…

Rex ging weer onder de tafel liggen en Bram kroop naast haar stoel.

Af en toe keek het bazinnetje naar de tas met Halloweenspullen.

Ze glimlachte.

Er werd nog niets versierd. De pompoenen stonden nog niet bij de deur en de lichtjes bleven voorlopig in de verpakking.

Maar de voorbereidingen waren begonnen.

En ergens op de laptop van het bazinnetje groeide ondertussen een nieuw avontuur van Rex en Bram.

Wat daarin zou gebeuren?

Dat bleef nog even geheim.

Want de voorpret…

is soms minstens zo leuk als Halloween zelf. 🎃🐾