Op weg naar het bos
De weg onder ons begon te leven.
Ik voelde het aan alles.
De zachte trillingen van de Land Rover.
Het ritme van de banden over de weg.
Naast mij zat Bram.
Hij probeerde stil te zitten…
maar dat lukte niet echt.
Zijn neus ging alle kanten op.
Zijn oren bewogen bij elk geluid.
“Rex… waar gaan we heen?”
fluisterde hij, alsof het een geheim was.
Ik keek naar buiten.
De huizen werden minder.
De bomen meer.
De lucht werd ruimer.
“We gaan naar het bos,” zei ik.
Bram’s ogen werden groot.
“Het échte bos?”
Zijn staart begon weer te bewegen.
Ik knikte.
“Het échte bos.”
De zon scheen naar binnen.
Warm.
Zacht.
Alsof ze met ons meereisde.
We reden verder.
Langs velden.
Langs water.
Langs plekken die we nog niet kenden.
En toen…
werd de weg smaller.
Rustiger.
De geur veranderde.
Aarde.
Bladeren.
Avontuur.
Bram kwam dichter tegen me aan zitten.
Niet omdat hij bang was.
Maar omdat hij voelde…
dat we ergens bijzonders aankwamen.
De auto reed langzaam.
Nog langzamer.
En toen—
stopte hij.
De motor viel stil.
De wereld werd rustig.
Heel rustig.
Ik sprong als eerste uit de auto.
Mijn poten raakten de grond.
Zacht.
Bekend.
Bram kwam meteen achter me aan.
Hij sprong naar buiten en bleef even staan.
Hij keek om zich heen.
Draaide een rondje.
En toen—
begon hij te rennen.
“Ik wist het!” riep hij.
“Dit wordt leuk!”
Ik keek hem na.
En glimlachte, op mijn eigen manier.
Want hij had gelijk.
Dit… werd weer een mooi weekend.
💛 Rex & Bram
Rex en Bram in het lente bos
Grote poot, kleine poot in de lente
Rex en Bram in het lentebos is een warm en avontuurlijk kinderboekje over twee bordercollies die samen het bos. Dit liefdevolle verhaal zit vol vriendschap, ontdekking en kleine avonturen en is perfect om voor te lezen of om zelf te lezen.
Reactie plaatsen
Reacties