les 4: van een ander blijf je af
door Kelly Black
De volgende ochtend liep Bram rechtstreeks naar het krijtbord.
Daar stonden ze:
LES 1: LUISTEREN ✓
LES 2: WACHTEN ✓
LES 3: DELEN ✓
Drie grote krullen.
Bram kwispelde trots.
Vandaag hoefde er nog maar eentje bij.
Het bazinnetje kwam binnen met een klein lunchtrommeltje.
Bram stopte onmiddellijk met kwispelen.
O ja.
Die les.
Het bazinnetje schreef op het bord:
LES 4: VAN EEN ANDER BLIJF JE AF
Rex ging zitten.
Bram keek naar het lunchtrommeltje.
“Vandaag gaan we leren dat je niet zomaar iets mag pakken wat van iemand anders is.”
Bram keek haar aan.
Dat wist hij best.
Tenminste…
meestal.
Het bazinnetje zette het lunchtrommeltje op een lage tafel.
“Dit is mijn lunch.”
Ze deed het open.
Er zat een boterham in.
Brams neus begon te bewegen.
Snuf… snuf…
Hij deed één stap naar voren.
“Bram.”
Hij stopte.
“Van mij.”
Bram keek naar de boterham.
Daarna naar het bazinnetje.
Hij ging zitten.
“Goed zo.”
Dat was makkelijk.
Dacht hij.
Toen liep het bazinnetje de kamer uit.
“Ik ben zo terug.”
Rex bleef rustig liggen.
Bram zat nog steeds voor het tafeltje.
Hij keek naar de deur.
Toen naar de boterham.
Naar de deur.
Naar de boterham.
Heel voorzichtig stond hij op.
Rex tilde zijn kop op.
Bram deed één stap.
Rex keek hem aan.
Nog één stap.
Rex bleef kijken.
Bram stond nu vlak voor het lunchtrommeltje.
Hij hoefde alleen zijn neus maar iets naar voren te steken.
Misschien kon hij alleen even ruiken.
Ruiken mocht vast.
Hij stak zijn neus naar voren.
Rex maakte een zacht geluidje.
Bram keek om.
Rex keek hem streng aan.
Bram trok zijn neus terug.
Toen ging hij weer zitten.
Precies op dat moment kwam het bazinnetje terug.
“Nou Bram?”
Ze keek naar de boterham.
Die lag er nog.
“Goed gedaan!”
Bram kwispelde.
Dat voelde eigenlijk best goed.
Maar de schooldag was nog niet voorbij.
Even later legde het bazinnetje de rode bal van Bram op de grond.
Daarnaast legde ze een speeltje van Rex.
“Welke is van jou?”
Bram pakte zijn rode bal.
“Precies.”
Toen wees ze naar het speeltje van Rex.
“En die?”
Bram keek naar Rex.
Rex legde zijn voorpoot op zijn speeltje.
Bram ging zitten.
“Van Rex,” zei het bazinnetje.
Bram liet het liggen.
“Goed zo!”
Daarna gingen ze naar buiten.
Op het gras stond een klein bakje.
Er lagen hondenkoekjes in.
Brams ogen werden groot.
Koekjes!
Hij wilde er al naartoe lopen.
“Wachten.”
Bram stopte.
Het bazinnetje wees naar het bakje.
“Die zijn voor Rex.”
Bram keek geschrokken.
Voor Rex?
Allemaal?
Rex liep naar het bakje en pakte één koekje.
Bram keek toe.
Rex pakte nog eentje.
Bram slikte.
Dit was zonder twijfel de moeilijkste opdracht van zijn hele schooltijd.
Rex keek naar Bram.
Toen deed hij iets onverwachts.
Hij pakte een koekje uit het bakje, liep naar Bram en legde het voor zijn poten.
Bram keek naar het koekje.
Daarna naar Rex.
“Wat lief,” zei het bazinnetje. “Rex wil met je delen.”
Bram wachtte.
“Pak maar.”
Hap!
Zijn staart begon onmiddellijk te kwispelen.
Nu begreep Bram het.
Niet zomaar iets pakken betekende niet dat je nooit iets kreeg.
Je wachtte tot iemand het aan je gaf.
Of je vroeg erom.
En soms…
deelde iemand vanzelf met jou.
Aan het einde van de middag stonden Rex en Bram opnieuw voor het krijtbord.
Het bazinnetje pakte het krijtje.
Naast LES 4: VAN EEN ANDER BLIJF JE AF tekende ze een enorme krul.
“Geslaagd!”
Bram sprong omhoog.
Vier lessen.
Vier krullen!
Het bazinnetje verdween even uit de kamer.
Toen ze terugkwam, hield ze iets achter haar rug.
“Bram…”
Bram ging zitten.
Heel netjes.
“…jij hebt leren luisteren, wachten, delen én van andermans spullen afblijven.”
Ze haalde een vel papier tevoorschijn.
Bovenaan stond met grote letters:
DIPLOMA
Daaronder:
Bram heeft de hondenschool met succes afgerond.
En helemaal onderaan stond een grote pootafdruk.
Bram keek ernaar.
Rex kwam naast hem zitten.
“En Rex,” zei het bazinnetje, “jij hebt natuurlijk ook iets verdiend. Jij bent een geweldige grote broer en hulpmeester geweest.”
Rex kreeg een extra hondenkoekje.
Bram keek naar het koekje.
Heel even.
Toen keek hij snel de andere kant op.
Het bazinnetje begon te lachen.
“Geslaagd met vlag en wimpel!”
Bram kwispelde trots.
Hij had zijn diploma.
Hij was officieel afgestudeerd.
Toen liep het bazinnetje naar de keuken.
Bram keek haar na.
Daarna keek hij naar Rex.
En heel voorzichtig liep hij achter haar aan.
Want school mocht dan afgelopen zijn…
dat betekende natuurlijk niet dat hij nooit meer hoefde te controleren of er toevallig brokjes werden uitgedeeld. 🐾🎓❤️
ontdek de liedjes van REx en Bram
🎵 Zing en dans mee met Rex en Bram! 🐾
De vrolijke liedjes van Rex en Bram zijn nu te streamen via de bekende streamingdiensten. Van avontuurlijke en gezellige kinderliedjes tot warme, ontroerende melodieën – er is voor iedereen iets leuks om naar te luisteren.
Zet de muziek aan, zing mee en beleef de avonturen van Rex en Bram ook buiten de boeken!
Veel luisterplezier! 🎶❤️
Reactie plaatsen
Reacties