De volgende ochtend zat Bram alweer vroeg voor het krijtbord.

Hij keek naar de twee grote krullen die erop stonden.

LES 1: LUISTEREN ✓ 

LES 2: WACHTEN ✓ 

Bram ging extra rechtop zitten.

Twee lessen.

 Twee keer geslaagd.

Hij begon hier behoorlijk goed in te worden.

Rex kwam naast hem zitten.

Het bazinnetje pakte het krijtje.

"Vandaag gaan we verder met les drie."

Ze schreef met grote letters:

LES 3: DELEN

Bram keek naar het woord.

Toen naar Rex.

Daarna keek hij snel naar zijn rode bal, die in zijn mand lag.

Voor de zekerheid liep hij ernaartoe en legde er één voorpoot bovenop.

Het bazinnetje moest lachen.

"Volgens mij weet jij heel goed wat delen betekent."

Bram keek zo onschuldig mogelijk.

"Kom maar. We beginnen makkelijk."

Ze pakte twee hondenkoekjes.

Brams oren gingen omhoog.

Kijk.

Dít was het schoolvak waar hij belangstelling voor had.

Het bazinnetje brak één koekje doormidden.

Ze gaf de ene helft aan Rex.

Bram keek.

Heel aandachtig.

Toen kreeg hij de andere helft.

HAP.

Weg.

Bram keek naar Rex.

Rex was nog rustig op zijn stukje aan het kauwen.

Bram schoof iets dichterbij.

"Bram..."

Hij stopte.

"Rex heeft zijn stukje en jij had jouw stukje. Dat heet eerlijk delen."

Bram keek naar haar hand.

Daar zat nog een heel koekje in.

Het bazinnetje brak ook dat doormidden.

Dit keer wachtte Bram netjes tot hij zijn helft kreeg.

"Goed zo!"

Dat viel eigenlijk best mee.

Als delen betekende dat je zelf óók iets kreeg, vond Bram het een uitstekend idee.

Maar toen kwam opdracht twee.

Het bazinnetje pakte de rode bal.

Bram stond onmiddellijk op.

Zijn bal!

Ze legde hem tussen Rex en Bram in.

"Nu mogen jullie samen met de bal spelen."

Bram pakte hem meteen.

Hij liep ermee naar zijn mand.

"Bram, delen."

Bram keek over zijn schouder.

Rex stond nog op dezelfde plek.

Het bazinnetje wees naar hem.

"Rex mag ook een keertje."

Bram keek naar de bal.

Toen naar Rex.

Weer naar de bal.

En weer naar Rex.

Heel langzaam liep hij terug.

Hij legde de bal neer.

Rex pakte hem op.

Bram keek alsof hij zojuist zijn kostbaarste bezit had weggegeven.

Rex liep een  klein rondje door de kamer.

Bram liep achter hem aan.

Rex ging naar links.

Bram ging naar links.

Rex ging naar rechts.

Bram ging naar rechts.

"Bram," lachte het bazinnetje," Je hoeft hem niet te bewaken."

Na een paar tellen liet Rex de bal los.

Bram dook erop.

"Zie je wel? Je krijgt hem gewoon weer terug."

Bram kwispelde.

Dat was waar.

Misschien was delen toch niet zo gevaarlijk.

Later die middag gingen ze naar buiten.

Het bazinnetje had een grote bak met water neergezet.

Rex dronk eerst.

Bram kwam ernaast staan.

De bak was groot genoeg voor twee honden.

Maar Bram schoof steeds verder naar voren.

Tot zijn hele kop bijna voor die van Rex zat.

"Bram! Samen delen."

Bram keek op.

Een druppel water hing aan zijn neus.

Rex keek hem aan.

Bram deed een stapje opzij.

Nu konden ze allebei drinken.

"Precies," zei het bazinnetje. "Delen betekent soms ook gewoon een beetje ruimte voor een ander maken."

Toen gebeurde er iets onverwachts.

Bram liep naar zijn mand.

Hij pakte zijn rode bal.

Daar kwam hij mee terug.

Hij legde hem voor Rex neer.

Rex keek naar de bal.

Toen naar Bram.

Bram gaf hem een klein duwtje met zijn neus.

"Nou ja!" zei het bazinnetje. 

Rex pakte de bal op.

Bram bleef zitten.

Hij rende er niet achteraan.

Hij probeerde hem niet terug te pakken.

Nou ja... 

Na een paar tellen sprong hij toch overeind.

Maar in plaats van de bal af te pakken, rende hij samen met Rex door de tuin.

De ene keer had Rex de bal.

De andere keer Bram.

En weet je wat?

Samen spelen bleek eigenlijk veel leuker dan alleen.

Aan het einde van de dag pakte het bazinnetje het krijtje.

naast LES 3: DELEN zette ze een grote krul.

"Geslaagd!"

Bram keek trots naar het bord.

Drie lessen.

Drie krullen.

Het bazinnetje hurkte bij hem neer.

"Morgen krijgen we de laatste les."

Bram spitste zijn oren.

De laatste?

Daarna was hij dus afgestudeerd!

"Les vier," zei het bazinnetje.

"Niet stiekem eten wat van een ander is."

Bram verstijfde.

Langzaam keek hij richting keuken.

Op het aanrecht stond een lunchtrommeltje.

Toen keek hij naar Rex.

Rex keek naar het lunchtrommeltje.

Daarna naar Bram.

Het bazinnetje vouwde haar armen over  elkaar.

"Ja, meneertje. Ik heb het over jou."

Bram ging liggen en legde zijn kop tussen zijn voorpoten.

Luisteren: geslaagd.

Wachten: geslaagd

Delen: geslaagd.

Maar niet stiekem eten?

Bram slaakte een diepe zucht.

School werd met de dag moeilijker.