Het grote bos zag er die dag rustig uit. Zonnestralen piepten tussen de bomen door en vogels floten hun mooiste liedjes. Rex liep zoals altijd netjes voorop, zijn staart rustig heen en weer. Bram huppelde achter hem aan, druk met alles tegelijk.
“Oeh! Kijk Rex!” riep Bram ineens.
Hij probeerde op een omgevallen boomstam te springen… maar zijn pootjes waren sneller dan zijn hoofd.
PLOEF.
Bram rolde van de stam af en belandde ondersteboven in een hoop bladeren. Zijn achterpoten staken nog in de lucht.
Rex bleef even staan… keek… en begon toen te lachen.
Een echte hondenlach: huff-huff-huff!
“Je lijkt wel een omgevallen egel,” zei Rex.
Bram keek verbaasd om zich heen, realiseerde zich wat er gebeurd was en begon zélf ook te lachen.
“Ik wilde stoer doen!”
De lach werkt aanstekelijk
Bram probeerde overeind te komen, maar gleed uit over de bladeren en botste zachtjes tegen Rex aan. Daardoor verloor Rex zijn evenwicht en rolde mee de bladerhoop in.
En toen ging het helemaal mis.
Ze rolden over elkaar heen, pootjes in de lucht, staarten zwiepend. Bladeren vlogen overal heen. Rex lag op zijn rug met Bram bovenop hem, Bram hing half over Rex’ kop heen.
“Haha! Rex, je buik kietelt!”
“Stop, ik kan niet meer!” lachte Rex.
Zelfs de vogels in de bomen leken even stil te zijn, alsof ze luisterden naar het vrolijke gerollebol.
Een lachende pauze
Uiteindelijk bleven ze hijgend naast elkaar liggen. Hun vachten zaten vol blaadjes en kleine takjes. Bram keek Rex aan en begon opnieuw te giechelen.
“Waarom lachen we eigenlijk zo hard?”
Rex haalde zijn schouders op.
“Omdat het kan.”
Bram kroop tegen Rex aan.
“Ik vind het bos nóg leuker als we lachen.”
Rex glimlachte en keek om zich heen. Het grote bos voelde ineens helemaal niet spannend of groot, maar warm en vrolijk.
Samen stonden ze op, nog steeds giechelend, en liepen verder het pad af — twee zwart-witte border collies, met bladeren in hun vacht en een lach die nog lang door het bos leek te echoën. π²πΎπ
β¨ Lees mee & praat mee! β¨
π¬ Rex en Bram zijn superbenieuwd naar jou!
Heb je het verhaal over Rex en Bram gelezen? Dan hopen deze twee lieve honden dat je het leuk vond! Rex en Bram vinden het ontzettend gezellig als je een reactie achterlaat. πΆπΎ
Misschien wil je vertellen wat je van het verhaaltje vond, wat je het leukst vond, of een lieve boodschap speciaal voor Rex en Bram schrijven. Alles mag! Elk woordje wordt met een kwispelende staart ontvangen. π
Jouw reactie zorgt voor een grote glimlach op hun snuitjes en maakt het verhaal nóg warmer en gezelliger. Samen maken we van lezen iets om te delen en over te praten!
π Onderaan de pagina kun je een reactie plaatsen – Rex en Bram kijken er al naar uit
Reactie plaatsen
Reacties