de tunnel in de berg
De oude trein reed langzaam verder door de Ardennen.
Buiten trokken bossen, beekjes en hoge rotsen voorbij terwijl de gouden lampjes in de wagon zacht heen en weer wiegden.
Bram hing bijna met zijn neus tegen het raam.
“Rex… kijk daar!”
Hoog boven een rivier stond een enorme stenen brug tussen de bergen.
“Wow…” zei Rex zacht. “Die is oud.”
De vriendelijke conducteur liep rustig door de wagon.
“We naderen de Ravenberg-tunnel,” vertelde hij.
Bram draaide meteen om.
“Een tunnel?!”
De conducteur glimlachte geheimzinnig.
“Niet zomaar een tunnel.”
Nu werd zelfs Rex nieuwsgierig.
De trein begon langzaam omhoog te rijden langs steile rotswanden. Mist hing tussen de bomen en ergens in de verte klonk het roepen van een raaf.
Toen zagen ze hem.
Een gigantische donkere tunnelopening midden in de berg.
Boven de tunnel stond in verweerde letters:
RAVENBERG
Bram slikte.
“Die is… best donker.”
“Je hoeft niet bang te zijn,” zei Rex rustig.
“Dat ben ik ook niet,” fluisterde Bram.
“…een klein beetje misschien.”
De trein reed langzaam de tunnel in.
En meteen werd alles stil.
Geen vogels. Geen wind.
Alleen het zachte rollen van de trein.
De ramen werden donker als spiegels.
Bram schoof dichter tegen Rex aan.
“Waarom voelt dit zo vreemd?”
Rex keek om zich heen.
“Alsof de tunnel luistert.”
Plotseling flikkerden de wagonlampen.
Tik… tik…
En toen viel alles heel even helemaal donker.
Bram piepte zachtjes.
“Rex?!”
“Ik ben hier.”
Een seconde later sprongen de lampen weer aan.
Maar nu stond de conducteur niet meer aan het einde van de wagon.
Nu stond hij vlak naast hen.
Alsof hij daar ineens verschenen was.
Zelfs Rex schrok even.
De conducteur glimlachte rustig.
“Geen zorgen,” zei hij zacht. “De Ravenberg houdt van kleine grapjes.”
Bram keek met grote ogen naar buiten.
Heel diep in de tunnel zag hij iets glinsteren.
“Wat is dat?”
De conducteur keek naar de donkere verte.
“Dat,” zei hij langzaam, “is waarom sommige mensen deze tunnel liever vermijden.”
De trein begon zachter te rijden.
Rrrmmm…
En ergens diep vanuit de berg klonk ineens een vreemd geluid.
Alsof er stenen bewogen.
Bram trok zijn oren omhoog.
“Dat kwam niet van de trein…”
Toen verschenen plotseling honderden kleine lichtjes langs de tunnelwand.
Eerst één.
Toen tien.
Toen honderden tegelijk.
“Sterren?” fluisterde Bram verbaasd.
Maar Rex keek aandachtig.
“Nee…”
De lichtjes bewogen.
Langzaam zweefden ze omhoog langs de stenen muren van de tunnel alsof de berg zelf vol kleine gloeiende vuurvliegjes zat.
De hele wagon vulde zich met warm goud licht.
Bram keek ademloos om zich heen.
“Dit is prachtig…”
Zelfs de conducteur glimlachte zacht.
“De Ravenberg laat zich niet vaak zien.”
Toen begon in de verte langzaam weer daglicht te verschijnen.
De trein reed de tunnel uit…
…recht een verborgen dal binnen dat nergens op een kaart leek te staan.
En diep tussen de bergen zagen Rex en Bram iets dat nog veel geheimzinniger was dan de tunnel zelf.
- auteur: Kelly Black
ontdek alles van Rex en Bram
De avonturen van Rex en Bram zijn nu te bestellen via onze website. Of bij je favorite boekhandel, alleen online verkrijgbaar. Of via de button knop hieronder.
Wil je niets missen? Meld je aan voor de maandelijkse nieuwsbrief met een verhaal en leuke extra's
Je kunt ook een lief berichtje achterlaten voor Rex en Bram — ze lezen die met kwispelende staartjes heel graag 🐾
Rex en Bram zijn trotse dierenvrienden en steunen de dierenbescherming. Dat is hard nodig, want er zijn nog zoveel dieren die hulp, zorg en een warm plekje verdienen 💛Samen maken we de wereld een beetje mooier voor alle dieren 🌿🐾
klik hier onder op de buttons waar je interesse in hebt.
Reactie plaatsen
Reacties