boes
Op een frissen lente dag liepen Rex en Bram samen met hun bazinnetje door een groot groen weiland. De zon scheen zacht tussen de wolken en overal hoorde je vogels zingen.
Bram rende vrolijk heen en weer door het gras. Soms maakte hij kleine sprongetjes alsof hij zelf een lammetje was.
"Kijk mij eens!" blafte hij blij.
Rex liep rustig achter hem aan en hield alles goed in de gaten. Plotseling bleef hij stilstaan.
"Bram... luister eens."
Heel zachtjes klonk ergens tussen het hoge gras een verdrietig geluidje.
"Mèèh... mèèh..."
Bram keek meteen om zich heen.
"Dat klinkt helemaal niet blij."
Samen volgden ze het geluid. Achter een klein heuveltje zagen ze een piepklein wit lammetje staan. Zijn wol was nog zacht en pluizig en zijn kleine oortjes hingen verdrietig naar beneden.
Het lammetje snikte zachtjes.
"Mèèh..."
Bram liep voorzichtig dichterbij. "Hallo... ik ben Bram. Waarom huil je?"
"Ik heet Boes," piepte hij zacht.
"Ik ben mijn mama kwijt."
Bram keek geschrokken naar Rex.
"Kwijt?"
Boes knikte verdrietig. "Vanmorgen liep ik achter de andere schapen aan... maar toen schrok ik van een vogel en rende ik de verkeerde kant op. Nu kan ik mama nergens vinden."
Rex ging rustig naast Boes zitten.
"Maak je geen zorgen," zei hij vriendelijk. "Wij gaan je helpen"
Hun bazinnetje aaide Boes voorzichtig achter zijn zachte kopje.
"We vinden je moeder wel terug."
Dat gaf Boes een klein beetje moed.
Samen liepen ze door het weiland. Bram sprong af en toe op een heuveltje om verder te kunnen kijken.
"Mama schaap!" riep hij hard. Maar er kwam geen antwoord.
Boes werd opnieuw verdrietig. Zijn kleine pootjes trilden een beetje.
"Ik denk dat ik haar nooit meer terugvind..."
Rex schudde meteen zijn kop.
"Nee hoor. Soms duurt zoeken gewoon even."
Toen gebeurde er iets.
Vanuit de verte klonk plotseling een bekend geluid.
"Mèèèèh!"
Boes spitste meteen zijn oren.
"Dat is mama!"
Hij begon zo hard te rennen als zijn kleine pootjes konden. Rex en Bram renden lachend achter hem aan. Achter een hek een hek stond een groot wit schaap onrustig heen en weer te lopen. Zodra ze Boes zag, rende ze meteen naar voren.
"Mèèèh!
Boes drukte zich blij tegen zijn moeder aan.
"Mama!"
Zelfs Bram kreeg er een warm gevoel van in zijn buik.
"Zie je wel," glimlachte Rex zacht. "Alles komt weer goed."
Boes keek dankbaar naar Rex, Bram en hun bazinnetje.
"Dank jullie wel dat jullie mij geholpen hebben."
Bram begon vrolijk met zijn staart te zwaaien.
"Vriendjes helpen elkaar!"
De zon zakte langzaam lager terwijl Boes veilig tegen zijn moeder aan kroop. En samen liepen Rex, Bram en hun bazinnetje tevreden terug naar huis, terwijl achter hen het zacht gemekker nog rustig over het weiland klonk.
- Auteur: Kelly Black
ontdek alles van Rex en Bram
De avonturen van Rex en Bram zijn nu te bestellen via onze website. Of bij je favorite boekhandel, alleen online verkrijgbaar. Of via de button knop hieronder.
Wil je niets missen? Meld je aan voor de maandelijkse nieuwsbrief met een verhaal en leuke extra's
Je kunt ook een lief berichtje achterlaten voor Rex en Bram — ze lezen die met kwispelende staartjes heel graag 🐾
Rex en Bram zijn trotse dierenvrienden en steunen de dierenbescherming. Dat is hard nodig, want er zijn nog zoveel dieren die hulp, zorg en een warm plekje verdienen 💛Samen maken we de wereld een beetje mooier voor alle dieren 🌿🐾
klik hier onder op de buttons waar je interesse in hebt.
Reactie plaatsen
Reacties