In het grote Dierenbos was het weer opnieuw gaan sneeuwen. Zachte, witte sneeuwvlokken dwarrelden uit de grijze lucht en legden een dikke deken over de bomen, de paden en de holletjes van de dieren. Het was erg koud geworden; de wind floot tussen de kale takken door en liet de sneeuwvlokken dansen als kleine sterretjes.
Rex, de volwassen zwart-witte border collie, stond stevig op zijn poten boven op een heuveltje. Zijn dikke wintervacht was bedekt met een laagje sneeuw, maar hij leek er geen last van te hebben. Naast hem huppelde zijn puppybroertje Bram, ook een zwart-witte border collie. Bram probeerde dapper te zijn, maar zijn pootjes zakten steeds diep weg in de sneeuw.
“Brrr… het is écht koud vandaag,” piepte Bram terwijl hij zijn neusje in Rex’ vacht duwde.
Rex glimlachte en ging iets dichter tegen hem aan staan.
“Dat klopt, kleine broer. Maar kijk eens hoe mooi het bos is. Alles is stil, alsof het Dierenbos even slaapt.”
Samen liepen ze het bos in. Hun pootafdrukken bleven netjes achter in de verse sneeuw. Ze zagen het konijntje voorzichtig uit zijn holletje gluren, zijn snorharen wit van de rijp. Hoog in een boom schudde een eekhoorn de sneeuw van zijn staart en riep:
“Pas op, het vriest vandaag!”
Bram keek met grote ogen om zich heen.
“Denk je dat de dieren het warm genoeg hebben, Rex?”
“Daar zorgen we samen voor,” zei Rex geruststellend. “We letten op elkaar, net als altijd.”
Ze liepen langs de bevroren vijver, waar het ijs zacht kraakte, en brachten wat extra takjes naar het vogeltje dat een nestje had tussen de struiken. Ondanks de kou voelde het warm in hun hart, omdat ze samen waren.
Toen het begon te schemeren en de sneeuw nog harder viel, besloten Rex en Bram terug te gaan naar hun fijne plekje in huis. Opgerold tegen elkaar aan, luisterden ze naar de wind en het zachte tikken van sneeuw tegen de takken.
“Het is koud buiten,” fluisterde Bram slaperig,
“maar bij jou is het warm.”
Rex legde zijn kop beschermend over zijn puppybroertje.
“En morgen,” zei hij zacht, “liggen er weer nieuwe avonturen onder de sneeuw verborgen.”
En zo viel het grote Dierenbos langzaam in slaap, onder een dikke, witte sneeuwdeken, met Rex en Bram veilig en warm bij elkaar in hun mandje ❄️🐕🦺🐶
✨ Lees mee & praat mee! ✨
💬 Rex en Bram zijn superbenieuwd naar jou!
Heb je het verhaal over Rex en Bram gelezen? Dan hopen deze twee lieve honden dat je het leuk vond! Rex en Bram vinden het ontzettend gezellig als je een reactie achterlaat. 🐶🐾
Misschien wil je vertellen wat je van het verhaaltje vond, wat je het leukst vond, of een lieve boodschap speciaal voor Rex en Bram schrijven. Alles mag! Elk woordje wordt met een kwispelende staart ontvangen. 💙
Jouw reactie zorgt voor een grote glimlach op hun snuitjes en maakt het verhaal nóg warmer en gezelliger. Samen maken we van lezen iets om te delen en over te praten!
Reactie plaatsen
Reacties