Rex en Bram helpen het bos weer groeien

Gepubliceerd op 30 april 2026 om 13:38

helpen het bos weer groeien

Een paar dagen later lopen Rex en Bram weer samen met hun bazinnetje naar het bos.

Maar zodra ze dichterbij komen…
voelt het anders.

Heel anders.

Rex vertraagt zijn pas.
Bram blijft ineens stil staan.

Voor hen ligt een stuk bos dat ze bijna niet herkennen.

De grond is donker en droog.
De bomen staan er stil en kaal bij… sommige helemaal zwart.
De geur van rook hangt nog zacht in de lucht.

Bram kruipt een beetje dichter tegen hun bazinnetje aan.
“Waar zijn de bomen?” lijken zijn ogen te vragen.

Rex kijkt om zich heen.
Hij mist de geluiden.
Geen ritselende blaadjes…
geen vrolijk gefluit.

Alleen stilte.

Dan horen ze iets.

Een zacht piepje.

Tussen een paar takjes zit een klein vogeltje.
Zonder nest.
Zonder beschutting.

Even verderop scharrelt een eekhoorntje.
Hij kijkt om zich heen, alsof hij niet meer weet waar hij heen moet.

Bram kijkt naar Rex.
Rex kijkt naar hun bazinnetje.

Ze begrijpen het alle drie.

De dieren zijn hun huisjes kwijt.

Hun bazinnetje knielt rustig neer.
Ze legt haar hand zacht op de grond.

“We gaan helpen,” zegt ze zacht.

En zo begint het.

Ze lopen samen door het stuk bos.
Voorzichtig, stap voor stap.

Hun bazinnetje raapt takjes bij elkaar.
Legt ze neer op veilige plekjes.

Rex helpt door rustig te zoeken naar stevige takken.
Hij draagt ze voorzichtig in zijn bek.

Bram probeert het ook.
Soms laat hij een takje vallen…
maar hij probeert het gewoon opnieuw.

Samen maken ze kleine hoopjes.
Voor vogels.
Voor eekhoorntjes.
Voor alle kleine dieren die een plekje nodig hebben.

Langzaam komt er weer beweging.

Een vogeltje landt op een takje.
Voorzichtig.

Een eekhoorntje springt dichterbij en kijkt nieuwsgierig.

Bram kwispelt zacht.
Rex gaat rustig zitten en kijkt toe.

Hun bazinnetje glimlacht.

“Zie je wel,” zegt ze zacht,
“samen kunnen we iets moois terugbrengen.”

De zon zakt langzaam iets lager.
Het licht wordt warmer.

Het bos is nog niet zoals het was…
maar het voelt al minder leeg.

Minder stil.

Rex kijkt nog één keer om zich heen.
Bram leunt even tegen hem aan.

En hun bazinnetje staat op.

“Dit is nog maar het begin,” zegt ze.
“Het bos gaat weer groeien.”

En terwijl ze teruglopen,
waait er een zachte wind door de takken.

Alsof het bos heel zacht…
dank je wel fluistert.

ontdek alles van Rex en Bram

De avonturen van Rex en Bram zijn nu te bestellen via onze website. Of bij je favorite boekhandel, alleen online verkrijgbaar.  Of via de button knop hieronder.

Wil je niets missen? Meld je aan voor de maandelijkse nieuwsbrief met een verhaal en leuke extra's

Je kunt ook een lief berichtje achterlaten voor Rex en Bram — ze lezen die met kwispelende staartjes heel graag ๐Ÿพ

Rex en Bram zijn trotse dierenvrienden en steunen de dierenbescherming. Dat is hard nodig, want er zijn nog zoveel dieren die hulp, zorg en een warm plekje verdienen ๐Ÿ’›Samen maken we de wereld een beetje mooier voor alle dieren ๐ŸŒฟ๐Ÿพ

klik hier onder op de buttons waar je interesse in hebt.

 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.