2500 bezoekers bereikt, rex en Bram zijn super blij!!

Op een frisse ochtend sprongen Rex en Bram vrolijk in de auto. Vandaag was geen gewone dag.

Op een zonnige ochtend stonden Rex en Bram al vroeg bij de deur te wachten.Hun staarten wiebelden van nieuwsgierigheid. “Waar gaan we vandaag naartoe?” vroeg Bram.Rex keek geheimzinnig. “Naar een plek waar dieren geholpen worden. Naar de dierenbescherming.” In de auto zat Bram rechtop.“Helpen wij dieren?”“Ja,” zei Rex zacht. “En we gaan laten zien waarom dat zo belangrijk is.” Toen ze aankwamen, zagen ze een groot gebouw met een tuin eromheen.Binnen klonk zacht geblaf en gemiauw. Een vriendelijke mevrouw kwam hen tegemoet.“Wat fijn dat jullie er zijn, Rex en Bram. Vandaag mogen jullie de kinderen laten zien hoe we voor dieren zorgen.” In een ruimte zaten al een paar kinderen te wachten.Bazinnetje ging op een stoeltje zitten en begon te vertellen. “De dierenbescherming helpt dieren die geen huisje hebben, of die ziek zijn, of verdrietig. Hier krijgen ze eten, verzorging en liefde… totdat ze een nieuw thuis vinden.” De kinderen luisterden aandachtig.Rex ging rustig zitten en Bram krulde zich naast hem. Een klein meisje stak haar hand op.“Waarom helpen jullie de dieren?” Rex keek haar vriendelijk aan.“Omdat elk dier liefde verdient,” zei hij.“En omdat wij kunnen laten zien hoe je lief en voorzichtig met dieren omgaat,” voegde Bram trots toe. Daarna mochten de kinderen Rex en Bram aaien.Ze leerden hoe je rustig een hand laat ruiken en zachtjes over de vacht strijkt. “Niet trekken aan oortjes,” zei Bram wijs.“En altijd lief praten,” knikte Rex. Even later hielpen ze mee met een mandje speelgoed naar de dierenkamer brengen.Een verlegen hondje kwam voorzichtig kijken. Bram ging rustig liggen.“Je hoeft niet bang te zijn,” fluisterde hij.Langzaam kwam het hondje dichterbij. De kinderen zagen het en glimlachten.“Nu snappen we het,” zei een jongetje.“Jullie helpen dieren zodat ze weer blij worden.” Aan het einde van de middag stonden Rex en Bram buiten in de zon.Ze waren moe, maar hun ogen straalden. “Rex,” zei Bram zacht, “ik denk dat we vandaag iets belangrijks hebben gedaan.”Rex knikte. “Ja. We hebben laten zien waarom we lief zijn voor dieren… en waarom dat altijd nodig is.” Bazinnetje gaf hen een aai.“Ik ben zo trots op jullie. Jullie hebben vandaag veel harten geraakt.” En terwijl ze naar huis liepen,wisten Rex en Bram precies waarom ze het deden: Omdat elk dier een vriend verdient. 🐾  

Het was een vrolijke ochtend toen Rex en Bram met hun bazinnetje naar een kleine school liepen.Bram huppelde enthousiast naast Rex. Zijn staart zwiepte alle kanten op.

Op een frisse ochtend, toen de zon net boven de bomen piepte, stonden Rex en Bram al klaar bij de deur. Hun staarten kwispelden zachtjes van nieuwsgierigheid.

Op een frisse ochtend wandelden Rex en Bram samen met hun bazinnetje langs het grote bos.De dauw lag nog als kleine pareltjes op het gras en de vogels zongen vrolijk. Rex liep rustig voorop, zoals altijd.Bram, zijn kleine puppybroertje, hupte erachteraan met zijn staartje in de lucht. “Rex! Kijk eens!” riep Bram ineens.Hij wees met zijn pootje naar een smal paadje dat ze nog nooit eerder hadden gezien. Het paadje kronkelde tussen hoge bomen door en was bedekt met zachte mos.Het leek wel een geheim. Rex snuffelde even.“Volgens mij… is dit een nieuw avontuur,” zei hij glimlachend. Voorzichtig liepen ze het paadje op.De zon scheen door de bladeren en maakte dansende lichtvlekjes op de grond.Plotseling hoorden ze een zacht piepje. Onder een struik zat een klein egeltje.Hij keek een beetje bang. “Hallo,” zei Rex vriendelijk.“Is alles goed?” Het egeltje knipperde met zijn oogjes.“Ik ben de weg kwijt… Ik kan mijn huisje niet meer vinden.” Bram stapte meteen naar voren.“Wij helpen je wel! Wij zijn goed in zoeken.” Samen liepen ze door het bos.Rex rook aan het gras en de bladeren,en Bram keek overal goed rond. Na een tijdje wees Rex naar een holletje onder een oude boom.“Is dat jouw huisje?” Het egeltje begon blij te piepen.“Ja! Dat is het! Dank jullie wel!” Hij rolde zich even op van blijdschap en keek hen dankbaar aan.“Jullie zijn echte bosvrienden.” Bram straalde.“Wij helpen graag!” Toen het egeltje veilig thuis was, liepen Rex en Bram terug naar hun bazinnetje.De zon stond inmiddels hoog aan de hemel. “Wat een mooi avontuur,” zuchtte Bram tevreden.Rex knikte.“En morgen wacht er vast weer een nieuw verhaal.” Hand in poot liepen de twee zwart-witte border collies verder,klaar voor alles wat het bos hen nog zou brengen. 🐾

Lieve Rex & Bram vrienden,

Terwijl Rex en Bram heerlijk lagen te dutten op hun favoriete plekje in huis, was hun bazinnetje druk in de weer achter de computer.Overal lagen schetsen, kleurtjes en ideeën… want er werd hard gewerkt aan iets nieuws.

een lied wat bij het verhaal hoort, Rex en Bram en de heks van het bos

Op een zachte avond liepen Rex en Bram samen met hun bazinnetje door het grote bos. De zon was bijna onder en tussen de bomen hing een gouden gloed.

Het was een rustige ochtend in huis. Buiten tikte de regen zacht tegen het raam, maar binnen was het warm en gezellig. In de keuken stond hun bazinnetje al klaar met een grote kom op het aanrecht.